شناسه حدیث :  ۱۰۱۷۰۵

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۳  ,  صفحه۲۰۰  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلْمَعِيشَةِ بَابُ ثَوَابِ اَلدُّعَاءِ فِي اَلْأَسْوَاقِ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

وَ رَوَى عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ حَمَّادٍ اَلْأَنْصَارِيُّ عَنْ سَدِيرٍ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «يَا أَبَا اَلْفَضْلِ أَ مَا لَكَ فِي اَلسُّوقِ مَكَانٌ تَقْعُدُ فِيهِ تُعَامِلُ اَلنَّاسَ» قَالَ قُلْتُ بَلَى قَالَ «اِعْلَمْ أَنَّهُ مَا مِنْ رَجُلٍ يَغْدُو وَ يَرُوحُ إِلَى مَجْلِسِهِ وَ سُوقِهِ فَيَقُولُ حِينَ يَضَعُ رِجْلَهُ فِي اَلسُّوقِ: اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَ خَيْرَ أَهْلِهَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَ شَرِّ أَهْلِهَا إِلاَّ وَكَّلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ، مَنْ يَحْفَظُهُ وَ يَحْفَظُ عَلَيْهِ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى مَنْزِلِهِ فَيَقُولُ لَهُ قَدْ أَجَرْتُكَ مِنْ شَرِّهَا وَ شَرِّ أَهْلِهَا يَوْمَكَ هَذَا فَإِذَا جَلَسَ مَكَانَهُ حِينَ يَجْلِسُ فَيَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ حَلاَلاً طَيِّباً وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ صَفْقَةٍ خَاسِرَةٍ وَ يَمِينٍ كَاذِبَةٍ فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ اَلْمَلَكُ اَلْمُوَكَّلُ أَبْشِرْ فَمَا فِي سُوقِكَ اَلْيَوْمَ أَحَدٌ أَوْفَرُ نَصِيباً مِنْكَ وَ سَيَأْتِيكَ مَا قَسَمَ اَللَّهُ لَكَ مُوَفَّراً حَلاَلاً طَيِّباً مُبَارَكاً فِيهِ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۴  ص ۲۷۱

3754 - ابو الفضل سدير صيرفى گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: اى أبا فضل آيا در بازار مكانى براى تو هست كه در آن بنشينى و با مردم به داد و ستد پردازى‌؟ گويد: عرض كردم: آرى، فرمود: بدان هيچ مردى نيست كه در بازار و مكان خود صبح را شام كند و آن هنگام كه در بازار پا مى‌نهد بگويد: «اللّهمّ‌ إني أسألك خيرها و خير أهلها، و أعوذ بك من شرّها و شرّ أهلها». جز اينكه خداوند عزيز فرشتگانى را بر او گمارد كه او را محافظت كنند و مواظب او باشند تا به منزلش بازگردد پس به او گويد: من در اين روز ترا در پناه گرفتم از شرّ بازار و بازاريان، و چون در جاى خود مى‌نشيند به هنگام جلوس بگويد: «أشهد أن لا اله إلاّ اللّٰه وحده لا شريك له، و أشهد أنّ‌ محمدا عبده و رسوله صلّى اللّٰه عليه و آله، اللّهمّ‌ إنّى اسألك من فضلك حلالا طيّبا، و أعوذ بك من أن أظلم أو أظلم، و أعوذ بك من صفقة خاسرة و يمين كاذبة». (يعنى: اقرار مى‌كنم كه معبودى جز خداوند يكتا و يگانه نيست كه شريك براى او نيست، و شهادت مى‌دهم كه محمّد بنده و فرستادۀ اوست، پروردگارا، من از فضل و كرمت از تو روزى حلال و طيّب مى‌خواهم و پناه مى‌برم به تو از اينكه ستم كنم يا مورد ستم واقع گردم، و پناه مى‌برم به تو از معاملۀ زيان‌دار و سوگند دروغ) و چون اين را گفت، فرشتۀ پاسدار او گويد: بشارت باد ترا كه در اين روز كسى نصيبش از تو افزونتر نباشد و به زودى آنچه خداوند ترا نصيب فرموده فراوان و حلال و طيّب و با بركت به تو خواهد رسيد.

divider