شناسه حدیث :  ۹۹۲۶۳

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۶۶  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ صَلاَةِ اَلْخَوْفِ وَ اَلْمُطَارَدَةِ وَ اَلْمُوَاقَفَةِ وَ اَلْمُسَايَفَةِ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

وَ رَوَى زُرَارَةُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: «اَلَّذِي يَخَافُ اَللُّصُوصَ وَ اَلسَّبُعَ يُصَلِّي صَلاَةَ اَلْمُوَاقَفَةِ إِيمَاءً عَلَى دَابَّتِهِ» قَالَ قُلْتُ أَ رَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَكُنِ اَلْمُوَاقِفُ عَلَى وُضُوءٍ كَيْفَ يَصْنَعُ وَ لاَ يَقْدِرُ عَلَى اَلنُّزُولِ قَالَ «يَتَيَمَّمُ مِنْ لِبْدِ دَابَّتِهِ أَوْ سَرْجِهِ أَوْ مَعْرَفَةِ دَابَّتِهِ فَإِنَّ فِيهَا غُبَاراً وَ يُصَلِّي وَ يَجْعَلُ اَلسُّجُودَ أَخْفَضَ مِنَ اَلرُّكُوعِ وَ لاَ يَدُورُ إِلَى اَلْقِبْلَةِ وَ لَكِنْ أَيْنَمَا دَارَتْ دَابَّتُهُ غَيْرَ أَنَّهُ يَسْتَقْبِلُ اَلْقِبْلَةَ بِأَوَّلِ تَكْبِيرَةٍ حِينَ يَتَوَجَّهُ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۲  ص ۱۵۰

1345 - زراره از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود: كسى كه از حمله دزدان و درندگان بيمناك است بهمان حال كه سوار بر چهار پاى خويش است به ايماء نماز - كه همان نماز مواقفه باشد - بجا آورد، زراره گويد: عرض كردم: چنين شخصى اگر وضو نداشته باشد و در عين حال از بيم دشمن نتواند از چهارپايش فرود آيد چه كند، نظر شما در اين خصوص چيست‌؟ حضرت فرمود: بر نمد چهار پاى خود يا نمد زين يا يال اسبش كه همواره غبارى در آن است تيمم كرده و نماز ميكند: بنحوى كه سجده را فروتر از ركوع بجا آورده، و بهر طرف كه چهار پا ميگردد او برنميگردد كه رو بجانب قبله كند (بلكه پيوسته رويش بهمان طرفى است كه چهار پا حركت ميكند) و فقط‍‌ هنگامى كه متوجّه نماز مى‌شود و شروع بنماز مى‌كند رو به قبله تكبير احرام ميگويد. شرح:«در مورد معنى مواقفه همان گونه كه در عنوان همين باب گذشت منظور زمانى است كه دو سپاه رو در روى يك ديگر قرار گرفته و در دو جبهه صف‌آرايى كرده‌اند. و مواقف پيكارگرى است كه روياروى دشمن قرار گرفته است».

divider