شناسه حدیث :  ۹۹۱۷۶

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۲۷  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ وُجُوبِ اَلْجُمُعَةِ وَ فَضْلِهَا وَ مَنْ وُضِعَتْ عَنْهُ وَ اَلصَّلاَةِ وَ اَلْخُطْبَةِ فِيهَا

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «لاَ يَشْرَبْ أَحَدُكُمُ اَلدَّوَاءَ » فَقِيلَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ لِمَ ذَلِكَ قَالَ «لِئَلاَّ يَضْعُفَ عَنْ إِتْيَانِ اَلْجُمُعَةِ» .
زبان شرح:

روضة المتقین ; ج ۲  ص ۵۹۶

قوله عليه السلام «لا يشرب أحدكم الدواء» أي المسهل

divider

لوامع صاحبقرانی ; ج ۴  ص ۵۶۳

و از آن حضرت صلوات اللّٰه عليه منقولست كه فرمودند كه روز پنجشنبه دوا يعنى مسهل يا اعم از آن و هر چه ضعف آورد مانند كافور مخوريد عرض نمودند كه يا امير المؤمنين چه سبب دارد حضرت فرمودند كه مبادا ضعيف شود و نتواند به نماز جمعه حاضر شدن هر چند بعد از ضعف ساقط‍ شود مكروهست كارى كردن كه از اين عبادت و ثواب آن محروم شود قطع نظر از آن كه فى نفسه روز عبادت و طاعت است و يوم المزيد است كه حق سبحانه و تعالى ثوابهاى ايشان را مضاعف مىگرداند چنانكه گذشت. و در حسن كالصحيح منقولست از عاصم بن حميد كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى در هر روز جمعه در بهشت كرامتى مىفرمايد مؤمنان را، ملكى مىفرستد بسوى بنده مؤمن با خلعتى و بر در خانه او مىايستد و رخصت مىطلبد به او خبر مىكنند و داخل مىشود و دو جامه نورانى در بر او مىكنند و او را مىبرند و از نور خلعت بهشت منور مىشود تا به جمع انبيا و اوصيا و مؤمنان مىرسد و در آنجا تجلى مىشود كه بر معارف ايشان مىافزايد و همگى به سجده مىروند پس خطاب مىرسد كه اى بندگان سر بر داريد كه امروز روز سجود و عبادت نيست مرگ را از شما برداشتم و آن چه عطا كردهام شما را در بهشت هفتاد مثل آن از جهة شما افزودم پس به جاى خود بر مىگردد با هفتاد مثل آن چه داشته است اين است كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه نزد ماست زيادتى و مزيد و آن روز جمعه است كه شبش شب نورانيست و روزش نورانى پس بسيار كنيد از تسبيح كنيد و تهليل و تكبير و ثناى الهى و صلوات بر محمد و آل او، راوى گفت كه عرض نمودم كه در بهشت غنا و سرود هست حضرت فرمودند كه در بهشت درختى است كه حق سبحانه و تعالى امر مىكند باد را كه بوزد و آن درخت به سرودى در آيد كه خلايق هرگز چنان آواز خوشى نشينده باشند پس حضرت فرمودند كه اين غنا از براى كسى خواهد بود كه در دار دنيا از ترس خدا غنا نشنيده باشد، و هم چنين هر روز بوى خوش ايشان زياده شود و حق سبحانه و تعالى از جهة مقربان بهشتى آفريده است كه وصف آن نمىتوان كرد و هر صبح از جهة ايشان كشانيد و ايشان را سرود و خوشحالى چند دست دهد كه وصف آن نتوان كردن آن را و اگر نه اين مزيد باشد نعيم بهشت كه مكرّر مىشود لذت نمىماند غالبا و از اين جهت حق سبحانه و تعالى فرموده است كه« وَ لَدَيْنٰا مَزِيدٌ »يعنى نزد ما زيادتى چند هست كه وصف آن نمىتوان كردن.

divider