شناسه حدیث :  ۹۹۰۳۸

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۲  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ اَلْجَمَاعَةِ وَ فَضْلِهَا

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ سَأَلَ جَمِيلُ بْنُ دَرَّاجٍ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : عَنْ إِمَامِ قَوْمٍ أَجْنَبَ وَ لَيْسَ مَعَهُ مِنَ اَلْمَاءِ مَا يَكْفِيهِ لِلْغُسْلِ وَ مَعَهُمْ مَاءٌ يَتَوَضَّئُونَ بِهِ فَيَتَوَضَّأُ بَعْضُهُمْ وَ يَؤُمُّهُمْ قَالَ «لاَ وَ لَكِنْ يَتَيَمَّمُ اَلْإِمَامُ وَ يَؤُمُّهُمْ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ اَلْأَرْضَ طَهُوراً كَمَا جَعَلَ اَلْمَاءَ طَهُوراً» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۲  ص ۴۰

1123 - جميل بن درّاج از امام صادق عليه السّلام پرسيد: هر گاه امام جمعى جنب باشد و همراه او آنقدر آب نباشد كه براى غسل كفايت كند، و مردم نيز با خود آب بقدر وضو ساختن داشته باشند آيا بعضى از ايشان مى‌تواند وضو بسازد و امامت ديگران كند؟ آن حضرت فرمود: نه، بلكه امام ايشان تيمّم مى‌كند و پيشنمازى آنان مى‌كند، همانا خداوند عزّ و جلّ‌ زمين را پاك و پاك‌كننده ساخت، همچنان كه آب را پاك و پاكى بخش قرار داد.

divider