شناسه حدیث :  ۹۸۸۶۶

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۲۵  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ اَلتَّعْقِيبِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ صَفْوَانُ بْنُ مِهْرَانَ اَلْجَمَّالُ : رَأَيْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا صَلَّى وَ فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ رَفَعَ يَدَيْهِ فَوْقَ رَأْسِهِ .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۵۰۷

952 - صفوان بن مهران جمّال گفت: امام صادق عليه السّلام را ديدم كه هر گاه نماز مى‌خواند و از نماز خود فارغ ميشد دستهايش را بالاى سرش ميبرد (براى اينكه دعا كند).

divider