شناسه حدیث :  ۹۸۸۶۴

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۲۴  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ اَلتَّعْقِيبِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «جَاءَ جَبْرَئِيلُ إِلَى يُوسُفَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ فِي اَلسِّجْنِ فَقَالَ يَا يُوسُفُ قُلْ فِي دُبُرِ كُلِّ فَرِيضَةٍ: اَللَّهُمَّ اِجْعَلْ لِي مِنْ أَمْرِي فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ اُرْزُقْنِي مِنْ حَيْثُ أَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَيْثُ لاَ أَحْتَسِبُ » .
زبان شرح:

روضة المتقین ; ج ۲  ص ۳۶۸

«و قال الصادق (إلى قوله) في السجن» و الظاهر استحباب هذا الدعاء للخلاص من الحبس، و سعة الرزق، أو مطلقا و إن ترتبا عليه.

divider

لوامع صاحبقرانی ; ج ۴  ص ۱۴۶

و بسند حسن كالصحيح منقولست از آن حضرت صلوات اللّٰه عليه كه جبرئيل (عليه السّلام) به نزد يوسف (عليه السّلام) آمد در وقتى كه در زندان بود و گفت اى يوسف در عقب هر نماز واجبى اين دعا را بخوان كه ترجمهاش اينست كه خداوندا از اين غم مرا فرجى ده و بيرون آمدنى يا سببى از جهت بيرون آمدن من عطا كن و روزى ده مرا از جاهائى كه گمان دارم و از جاهائى كه گمان ندارم، و مىبايد كه در آن زودى خلاص شده باشد و بظهور گذاشته نفرموده باشند يا از راوى افتاده است و غرض اينست كه خواندن اين دعا از غمها خلاصى مىدهد و روزى را فراخ مىگرداند.

divider