شناسه حدیث :  ۹۸۸۳۴

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۰۶  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ وَصْفِ اَلصَّلاَةِ مِنْ فَاتِحَتِهَا إِلَى خَاتِمَتِهَا

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ سَأَلَ رَجُلٌ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ لَهُ: يَا اِبْنَ عَمِّ خَيْرِ خَلْقِ اَللَّهِ تَعَالَى مَا مَعْنَى رَفْعِ يَدَيْكَ فِي اَلتَّكْبِيرَةِ اَلْأُولَى فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ «مَعْنَاهُ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَلْوَاحِدُ اَلْأَحَدُ اَلَّذِي «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ» لاَ يُلْمَسُ بِالْأَخْمَاسِ وَ لاَ يُدْرَكُ بِالْحَوَاسِّ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۴۷۴

921 - شخصى از امير المؤمنين عليه السّلام سؤال كرده گفت: اى پسر عموى بهترين خلق خداوند متعال معنى اينكه در تكبيرة الاحرام دستهاى خود را بلند ميكنى چيست‌؟ آن حضرت در پاسخ فرمود: معناى اين كار آنست كه نمازگزار چنين مى‌نمايد كه خداوند بزرگ و يكتا و بى‌همتائى كه براى او همانند و نظير نيست با انگشتان سوده نگردد، و با حسها چه ظاهرى و چه باطنى درك نشود.

divider