شناسه حدیث :  ۹۸۸۳۴

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۰۶  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ وَصْفِ اَلصَّلاَةِ مِنْ فَاتِحَتِهَا إِلَى خَاتِمَتِهَا

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ سَأَلَ رَجُلٌ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ لَهُ: يَا اِبْنَ عَمِّ خَيْرِ خَلْقِ اَللَّهِ تَعَالَى مَا مَعْنَى رَفْعِ يَدَيْكَ فِي اَلتَّكْبِيرَةِ اَلْأُولَى فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ «مَعْنَاهُ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَلْوَاحِدُ اَلْأَحَدُ اَلَّذِي «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ» لاَ يُلْمَسُ بِالْأَخْمَاسِ وَ لاَ يُدْرَكُ بِالْحَوَاسِّ» .
زبان شرح:

لوامع صاحبقرانی ; ج ۴  ص ۳۷

و بسند قوى منقولست از شخصى كه از حضرت مولاى مؤمنان صلوات اللّٰه عليه سؤال كردم كه اى پسر عم بهترين خلق خدا چه معنى دارد دست برداشتن در تكبير اول كه تكبير احرام است حضرت صلوات اللّٰه عليه فرمودند كه ذات واجب الوجود بالذاتى كه مستجمع جميع كمالاتست و يگانهايست كه دو نيست واحديست كه صفات او عين ذات اوست و او را مثلى و نظيرى و همتايى نيست از آن ارفع و اعلى و اكبر است كه به پنج انگشت سوده شود يا او را به حواس ظاهره يا به حواس باطنه ادراك توان كرد پس چون در دست بالا بردن پنج انگشت بالا مىرود بمنزله آنست كه بگويد نه چنين است كه باين انگشتان او را احساس توان كرد، و چون ده انگشت است مىگويد كه ادراك ذات مقدس و صفات مقدس او نمىتوانند كرد حواس ده گانه ظاهره و باطنه، اگر اكتفا به يك تكبير كند و الا اولى آنست كه در بعضى نفى لمس انگشتان را قصد كند و در بعضى نفى ادراك به حواس ظاهره را در خاطر خود در آورد و در بعضى حواس باطنه چنانكه گذشت.

divider