شناسه حدیث :  ۹۸۷۴۷

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷۱  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ مَا يُسْجَدُ عَلَيْهِ وَ مَا لاَ يُسْجَدُ عَلَيْهِ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) یا امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى زُرَارَةُ عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ اَلرَّجُلُ يَسْجُدُ وَ عَلَيْهِ قَلَنْسُوَةٌ أَوْ عِمَامَةٌ فَقَالَ «إِذَا مَسَّ شَيْءٌ مِنْ جَبْهَتِهِ اَلْأَرْضَ فِيمَا بَيْنَ حَاجِبَيْهِ وَ قُصَاصِ شَعْرِهِ فَقَدْ أَجْزَأَ عَنْهُ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۴۱۲

837 - زراره از امام صادق عليهما السّلام روايت كرده كه به آن حضرت عرض كردم: اگر شخصى كلاه يا عمامه بر سر داشته باشد (كه عادتا بخشى از پيشانى او را مى‌پوشاند و در اين حال سجده كند چگونه است‌؟ آن حضرت فرمود: اگر از پيشانى او كه فاصلۀ ميان ابروها تا رستنگاه موى سر اوست اندكى به زمين برسد همين مقدار كافى است.

divider