شناسه حدیث :  ۹۸۷۲۴

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۶۵  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ مَا يُصَلَّى فِيهِ وَ مَا لاَ يُصَلَّى فِيهِ مِنَ اَلثِّيَابِ وَ جَمِيعِ اَلْأَنْوَاعِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ سَأَلَ سَمَاعَةُ بْنُ مِهْرَانَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : عَنْ تَقْلِيدِ اَلسَّيْفِ فِي اَلصَّلاَةِ فِيهِ اَلْغِرَاءُ وَ اَلْكَيْمُخْتُ فَقَالَ «لاَ بَأْسَ مَا لَمْ تَعْلَمْ أَنَّهُ مَيْتَةٌ » .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۴۰۱

815 - سماعة بن مهران از امام صادق عليه السّلام سؤال كرد: در بارۀ آويختن شمشير بر گردن در هنگام نماز با توجّه به اينكه در بند آن سريشم (كه گويند معمولا از پوست حيوانات مرده يا ماهى تهيّه مى‌شود) و كيمخت بكار رفته (پوست كفل و ران چهار پايان كه بسيار ضخيم و ناهموار و از حيث مرغوبيّت بسيار پست است، و در فارسى بكنايه هر چيز كم ارزش و پست و عارى از لطافت را كيمخت‌گون گويند و اگر از پوست دراز گوش تهيه شود غالبا آن را ساغرى مى‌نامند) پس آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد مگر وقتى علم داشته باشى و يقينا بدانى كه از حيوان مرده ساخته شده است.

divider