شناسه حدیث :  ۹۸۶۵۴

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۶  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ اَلْمَوَاضِعِ اَلَّتِي تَجُوزُ اَلصَّلاَةُ فِيهَا وَ اَلْمَوَاضِعِ اَلَّتِي لاَ تَجُوزُ فِيهَا

معصوم :   مضمر

وَ سَأَلَهُ سَمَاعَةُ بْنُ مِهْرَانَ : عَنِ اَلْأَسِيرِ يَأْسِرُهُ اَلْمُشْرِكُونَ فَتَحْضُرُهُ اَلصَّلاَةُ فَيَمْنَعُهُ اَلَّذِي أَسَرَهُ مِنْهَا فَقَالَ «يُومِئُ إِيمَاءً» .
زبان شرح:

لوامع صاحبقرانی ; ج ۳  ص ۳۱۴

و به اسناد موثق كالصحيح از سماعه منقول است كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللّٰه عليه از اسيرى كه كفار اسير كرده باشند او را و وقت نماز داخل شود و آن كافرى كه او را اسير كرده است منع كند او را از نماز حضرت فرمودند كه ايما مىكند به سر يا بچشم.

divider