شناسه حدیث :  ۹۸۶۵۰

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۵  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ اَلْمَوَاضِعِ اَلَّتِي تَجُوزُ اَلصَّلاَةُ فِيهَا وَ اَلْمَوَاضِعِ اَلَّتِي لاَ تَجُوزُ فِيهَا

معصوم :   مضمر

وَ سُئِلَ: عَنِ اَلتَّمَاثِيلِ تَكُونُ فِي اَلْبِسَاطِ لَهَا عَيْنَانِ وَ أَنْتَ تُصَلِّي فَقَالَ «إِنْ كَانَ لَهَا عَيْنٌ وَاحِدَةٌ فَلاَ بَأْسَ وَ إِنْ كَانَ لَهَا عَيْنَانِ وَ أَنْتَ تُصَلِّي فَلاَ » .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۳۶۹

741 - و نيز پرسيدند از صورتهايى كه روى فرش نقش شده و داراى دو چشم است و بخواهى روى آن نماز كنى حكمش چيست‌؟ امام عليه السّلام فرمود: اگر داراى يك چشم است (نيمرخ) اشكال ندارد، ولى اگر دو چشم داشته باشد و تو نماز بخوانى نميشود يا جايز نيست. توضيح:«منظور از يك چشم بودن آنست كه تصوير را از نيمرخ برداشته يا منعكس كرده باشند كه فقط‍‌ يك چشمش پيداست و اساسا چنين تصويرى نقش كامل محسوب نميشود».

divider