شناسه حدیث :  ۹۸۶۳۸

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۳  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ اَلْمَوَاضِعِ اَلَّتِي تَجُوزُ اَلصَّلاَةُ فِيهَا وَ اَلْمَوَاضِعِ اَلَّتِي لاَ تَجُوزُ فِيهَا

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ سَأَلَ اَلْحَلَبِيُّ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : عَنِ اَلصَّلاَةِ فِي مَرَابِضِ اَلْغَنَمِ فَقَالَ «صَلِّ وَ لاَ تُصَلِّ فِي أَعْطَانِ اَلْإِبِلِ إِلاَّ أَنْ تَخَافَ عَلَى مَتَاعِكَ اَلضَّيْعَةَ فَاكْنُسْهُ وَ رُشَّهُ بِالْمَاءِ وَ صَلِّ فِيهِ» قَالَ «وَ كُرِهَ اَلصَّلاَةُ فِي اَلسَّبَخَةِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَكَاناً لَيِّناً تَقَعُ عَلَيْهِ اَلْجَبْهَةُ مُسْتَوِيَةً » .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۳۶۵

729 - حلبى از امام صادق عليه السّلام سؤال كرد: در مورد نماز خواندن در پايگاههاى گوسفندان كه در آنجا چگونه است‌؟ آن حضرت فرمود: در آنجا نماز بگذار، ولى آنجا كه شتران را پس از آب دادن ميخوابانند تا بار ديگر آب دهند، نماز مگذار مگر آنكه بترسى كالايت از بين برود، در اين صورت آنجا را بروب و آبى بر آنجا بريز (كه اگر نجاستى آنجاست پاك شود چنان كه در هر كجاى ديگر هم كه مورد نجاست و همى پيش مى‌آيد شارع مقدّس حكم بريختن آب يا رشّ‌ ماء بمنظور رفع وهم فرموده است) آنگاه نماز كن، باز حضرت فرمود: و نماز خواندن در زمين شوره‌زار مكروه است مگر آنكه مكان نرمى باشد كه پيشانى بصورت هموار بر آن قرار گيرد.

divider