شناسه حدیث :  ۹۸۶۲۹

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۳۹  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ فَضْلِ اَلْمَسَاجِدِ وَ حُرْمَتِهَا وَ ثَوَابِ مَنْ صَلَّى فِيهَا

معصوم :   مضمر ، حديث قدسی

وَ رُوِيَ: «أَنَّ فِي اَلتَّوْرَاةِ مَكْتُوباً أَنَّ بُيُوتِي فِي اَلْأَرْضِ اَلْمَسَاجِدُ فَطُوبَى لِعَبْدٍ تَطَهَّرَ فِي بَيْتِهِ ثُمَّ زَارَنِي فِي بَيْتِي أَلاَ إِنَّ عَلَى اَلْمَزُورِ كَرَامَةَ اَلزَّائِرِ أَلاَ بَشِّرِ اَلْمَشَّاءِينَ فِي اَلظُّلُمَاتِ إِلَى اَلْمَسَاجِدِ بِالنُّورِ اَلسَّاطِعِ » .
زبان شرح:

روضة المتقین ; ج ۲  ص ۱۰۸

«و روي (إلى قوله) في بيتي» رواه الصدوق في الحسن، عن أبي عبد الله عليه السلام و روي بإسناده، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: قال رسول الله قال الله تبارك و تعالى: ألا أن بيوتي في الأرض المساجد تضيء لأهل السماء كما تضيء النجوم لأهل الأرض، ألا طوبى لمن كانت المساجد بيوته، ألا طوبى لعبد توضأ في بيته ثمَّ زارني في بيتي، ألا أن على المزور كرامة الزائر، ألا بشر المشائين في الظلمات إلى المساجد بالنور الساطع يوم القيمة، و الظاهر منه أن أصل دخول المساجد عبادة، و يستحب الوضوء له و إن لم يقصد الصلاة، و الأولى أن يقصد الصلاة و غيرها من العبادات المتقدمة و غيرها فإن له بكل نية ثوابا عظيما، بل ينبغي للمؤمن أن يقصد لكل عمل مباح أنه يفعله لله مثل الأكل و الشرب لقوة العبادة و دخول بيت الخلاء بقصد تمكن حضور القلب حال الصلاة كما قال تعالى قُلْ إِنَّ صَلاٰتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيٰايَ وَ مَمٰاتِي لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ .

divider

لوامع صاحبقرانی ; ج ۳  ص ۲۷۱

و بسند حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه منقولست كه فرمودند كه در توراة نوشته است كه حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه به درستى كه خانهاى من در زمين مسجدهاست پس خوشا حال بنده كه در خانه خود وضو سازد و بعد از آن به زيارت من آيد در خانه من به درستى كه لازمست بر هر كه شخصى به زيارت او رود كه اكرام و تعظيم كند زيارت كننده خود را تا اينجا حديث حضرت صادقست و زيادتى كه البته بشارت ده جمعى را كه در تاريكيها به مساجد مىروند كه ايشان را در روز قيامت نورى باشد ظاهر و هويدا مانند برق لامع. در حديث ديگر است كه صدوق كالصحيح روايت كرده است از جعفر طيار رضى اللّٰه عنه كه حضرت سيّد المرسلين صلّى اللّٰه عليه و آله فرمودند كه خداوند عالميان مىفرمايد كه به درستى كه خانهاى من در زمين مسجدهاست روشنى مىدهد اهل آسمان را چنانكه ستارگان روشنى مىدهند اهل زمين را خوشا حال بنده كه مساجد خانهاى او باشد و خوشا حال بنده كه در خانه خود وضو سازد و به زيارت من آيد در خانه من به درستى كه بر مزور است كه گرامى دارد زاير خود را يا محمد بشارت ده جمعى را كه در تاريكيهاى به پاى خود مىروند به مسجدها كه فرداى قيامت او را نورى ساطع بوده باشد و در كتب صدوق چنين است و در اينجا هر دو را با هم ضم كرده است از حفظ‍ على الظاهر و باين دو حديث استدلال كردهاند بر استحباب طهارت از جهة دخول مسجد چون ظاهر حديث آنست كه اصل دخول زيارت الهى است و ممكن است كه مراد از زيارت نماز و خواندن قرآن و ساير عبادات باشد كه در مسجد واقع مىشود يا محض نماز چون مناجاتست با حق سبحانه و تعالى و دلالت كند بر نماز تحيت مسجد. چنانكه در حديث ابو ذر و غير آن وارد است از حضرت سيّد المرسلين صلّى اللّٰه عليه و آله كه مساجد را راه مكنيد تا دو ركعت نماز در آن نكنيد پس اولى آنست كه اگر كسى اراده مسجد داشته باشد قصد نماز يا قرائت قرآن داشته باشد و وضو از جهة يكى از اينها بسازد چنانكه در چهار صد كلمۀ حضرت امير المؤمنين صلوات اللّٰه عليه منقولست كه فرمودند كه بنده مؤمن قرآن نخواند هر گاه بىطهارت باشد تا طهارت نسازد بانكه اگر جنب باشد غسل كند و اگر بىوضو باشد وضو سازد. و در حديث كالصحيح از محمد بن فضيل منقولست كه از حضرت امام رضا صلوات اللّٰه عليه سؤال كردم و عرض نمودم كه قرآن مىخوانم و مرا بول آزار مىدهد مىروم و بول و استنجا مىكنم و دست را مىشويم و باز قرآن مىخوانم حضرت فرمودند كه تا وضو نسازى قرآن مخوان و در حديث صحيح نيز گذشت كه مساجد وضع شده است از جهة خواندن قرآن. و در حديث كالصحيح از ابى بصير منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه از علت تعظيم مساجد حضرت فرمودند كه به سبب اين امر كردهاند به تعظيم مساجد كه خانهاى خداست در زمين يعنى خانه عبادت الهى است يا چون حق سبحانه و تعالى منسوب به خود ساخت به اضافه تشريف تعظيم آن واجبست و جايز است نماز كردن در مساجدى كه سنيان بنا كردهاند و احاديث صحيحه وارد شده است از ائمه هدى صلوات اللّٰه عليهم كه فرمودهاند كه نماز كنيد در مساجد ايشان و خواهد آمد. و در حديث صحيح ابن ابى عمير منقولست از بعضى از استادان او كه گفت به حضرت امام جعفر صادق عرض نمودم كه من كراهت دارم از نماز كردن در مساجد سنيان حضرت فرمودند كه كراهت مدار زيرا كه هر مسجدى را كه بنا شده است و مىشود البته محاذى قبر پيغمبريست يا وصى پيغمبرى كه شهيد شده است و در آنجا از خون او ريخته است بنا بر اين حق سبحانه و تعالى دوست مىدارد كه عبادت او در اين مساجد كنند پس هر نمازى را كه در اين مساجد به جا آورد از فريضه ادا و قضا و نوافل أدا و قضا.

divider