شناسه حدیث :  ۹۸۶۰۴

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۳۱  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ فَضْلِ اَلْمَسَاجِدِ وَ حُرْمَتِهَا وَ ثَوَابِ مَنْ صَلَّى فِيهَا

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

وَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : «لَمَّا أُسْرِيَ بِي مَرَرْتُ بِمَوْضِعِ مَسْجِدِ اَلْكُوفَةِ وَ أَنَا عَلَى اَلْبُرَاقِ وَ مَعِي جَبْرَئِيلُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ اِنْزِلْ فَصَلِّ فِي هَذَا اَلْمَكَانِ قَالَ فَنَزَلْتُ فَصَلَّيْتُ فَقُلْتُ يَا جَبْرَئِيلُ أَيُّ شَيْءٍ هَذَا اَلْمَوْضِعُ قَالَ يَا مُحَمَّدُ هَذِهِ كُوفَانُ وَ هَذَا مَسْجِدُهَا أَمَّا أَنَا فَقَدْ رَأَيْتُهَا عِشْرِينَ مَرَّةً خَرَاباً وَ عِشْرِينَ مَرَّةً عُمْرَاناً بَيْنَ كُلِّ مَرَّتَيْنِ خَمْسُمِائَةِ سَنَةٍ» .
زبان شرح:

روضة المتقین ; ج ۲  ص ۹۶

«قوله عليه السلام فقد رأيتها عشرين مرة خرابا إلخ» المشهور أنه كان من ابتداء خلق آدم عليه السلام إلى زمان نبينا صلوات الله ستة آلاف سنة أو قريب منها فلو كان المسجد مبنيا من زمانه عليه السلام لكان اثني عشر مرة منها في زمان آدم و أولاده و الباقي يمكن أن يكون في زمن خلافة الملائكة و الجن قبل آدم عليه السلام و عمارته في زمانهما يمكن أن يكون بالعبادة أو مع البناء الظاهر.

divider

لوامع صاحبقرانی ; ج ۳  ص ۲۳۴

و منقول است كه حضرت سيّد المرسلين صلّى اللّٰه عليه و آله فرمودند كه در شب معراج كه مرا به آسمان مىبردند گذشتم به محاذى مسجد كوفه و من بر براق سوار بودم و جبرئيل با من بود پس گفت يا محمد به زير آ و در اين مكان نماز كن حضرت فرمودند كه به زير آمدم و نماز كردم پس گفتم يا جبرئيل اين چه موضع است جبرئيل گفت يا محمد اين كوفانست و اين مسجد آنست به درستى كه من اين مسجد را بيست مرتبه خراب ديدهام و بيست مرتبه معمور ديدهام و ميان هر دو مرتبه پانصد سال بود كه مجموع بيست هزار سال باشد و مشهور آنست كه عمر دنيا از روزى كه حق سبحانه و تعالى حضرت آدم را به زمين فرستاد تا زمان حضرت شش هزار سال گذشته بود و منقولست كه هر يك از ملائكه و جن هفت هزار سال در دنيا بودند پس چهار ده هزار سال در زمان ايشان خواهد بود بر تقدير صحت حديث و معمورى ممكن است كه به عبادت باشد يا در بنا يا اعم چون در زمان ملايك خراب از عبادت معقول نيست مگر آن كه بامر الهى در مكان ديگر عبادت كرده باشند و كلينى كالصحيح و برقى فى الصحيح روايت كردهاند از هارون بن خارجه ثقه كه گفت كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه فرمودند كه اى هارون بن خارجه ميان شما و مسجد كوفه چه مقدار را هست آيا يك ميل هست كه سه هزار و پانصد ذرع باشد گفتم نه حضرت فرمودند كه نمازها را همه در مسجد مىكنى گفتم نه حضرت فرمودند كه اگر من در آنجا مىبودم يك نمازم فوت نمىشد كه در آن مسجد نكنم آيا مىدانى كه چه فضيلت دارد نبوده است بنده صالحى و نه پيغمبرى مگر آن كه در مسجد كوفان نماز كرده است حتى سيّد المرسلين صلّى اللّٰه عليه و آله در آن شبى كه حق سبحانه و تعالى آن حضرت را به آسمان برد جبرئيل به آن حضرت عرض نمود كه يا رسول اللّٰه مىدانى كه الحال در كجائى در برابر مسجد كوفانى حضرت فرمودند كه يا جبرئيل از جناب اقدس الهى رخصت مرا بگير تا دو ركعت نماز در آنجا بكنم پس جبرئيل رخصت گرفت و حق سبحانه و تعالى رخصت داد پس حضرت به زير آمدند و نماز گذاردند و به درستى كه دست راست آن روضهايست از روضهاى بهشت و وسط‍ آن روضهايست از باغهاى بهشت و عقيب آن روضهايست از روضهاى بهشت و نماز واجب در آن برابر است با هزار نماز و نماز سنت در آن برابر است با پانصد نماز و نشستن در آن بدون آن كه تلاوت قران يا ذكر كند عبادتست و اگر مردمان بدانند كه چه ثواب و چه فضل دارد هر آينه از اطراف عالم به آنجا آيند اگر چه بعنوان اطفال بر زمين به سينه يا بنشست گاه آيند.

divider