شناسه حدیث :  ۹۸۵۳۱

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۰۸  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ فَضْلِ اَلصَّلاَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «إِنَّ طَاعَةَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ خِدْمَتُهُ فِي اَلْأَرْضِ وَ لَيْسَ شَيْءٌ مِنْ خِدْمَتِهِ يَعْدِلُ اَلصَّلاَةَ فَمِنْ ثَمَّ نَادَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ زَكَرِيَّا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ «وَ هُوَ قٰائِمٌ يُصَلِّي فِي اَلْمِحْرٰابِ » »
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۳۰۹

623 - و امام صادق عليه السّلام فرمود: فرمانبردارى خداوند عزّ و جلّ‌ همانا باو خدمت كردن در روى زمين است (همچون خدمتى كه بندگان نسبت بمولاى خود كنند) و هيچ خدمتى از خدمات نسبت به خداوند نيست كه با نماز برابرى كند، و بهمين سبب است كه فرشتگان زكريّا عليه السّلام را هنگامى كه در محراب عبادت بنماز ايستاده بود بشارت فرزند فرستادند.(يعنى: در نماز بود كه زكريّا بشنيدن صداى فرشتگان تشرّف يافت).

divider