شناسه حدیث :  ۹۸۵۲۶

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۰۶  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ فَرْضِ اَلصَّلاَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «إِنَّ شَفَاعَتَنَا لاَ تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلاَةِ» .
زبان شرح:

روضة المتقین ; ج ۲  ص ۳۴

«و قال الصادق عليه السلام (إلى قوله) بالصلاة» رواه الكليني في الصحيح عنه عليه السلام .

divider

لوامع صاحبقرانی ; ج ۳  ص ۷۸

و بسند صحيح از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللّٰه عليه منقول است كه فرمودند كه چون پدرم نزديك شد به رفتن از دار دنيا بمن گفت كه اى فرزند شفاعت ما نمىرسد به كسى كه نماز را سبك داند يا سبك كند و اين نيز محمول است بر آن كه قطع نظر از رحمت الهى مستحق شفاعت ما نيست پس ممكن است كه حق سبحانه و تعالى بر او رحمت كند و ببخشايد يا رحمت كند و رخصت دهد ائمه معصومين صلوات اللّٰه عليهم را در شفاعت و اين تاويلات بنا بر آنست كه متواتر است از حضرت سيّد المرسلين صلّى اللّٰه عليه و آله كه فرمودند كه شفاعت خود را ذخيره كردهام از جهت اصحاب كبائر از امّتم و اگر چه ممكن است كه آن عام مخصّص باشد باين اخبار و ليكن به سعت رحمت الهى تعالى شانه أنسب است تاويل اول و اللّٰه تعالى يعلم.

divider