شناسه حدیث :  ۹۸۵۲۲

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۰۵  

عنوان باب :   الجزء الأول أَبْوَابُ اَلصَّلاَةِ وَ حُدُودِهَا بَابُ فَرْضِ اَلصَّلاَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رُوِيَ عَنْ مَعْمَرِ بْنِ يَحْيَى قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: «إِذَا جِئْتَ بِالْخَمْسِ اَلصَّلَوَاتِ لَمْ تُسْأَلْ عَنْ صَلاَةٍ وَ إِذَا جِئْتَ بِصَوْمِ لَمْ تُسْأَلْ عَنْ صَوْمٍ» .
زبان شرح:

روضة المتقین ; ج ۲  ص ۳۲

«و روي (إلى قوله) عن صلاة» أي مطلقا تفضلا من الله تعالى على عباده أو إضافيا بالنسبة إلى النوافل و كذا الصوم

divider

لوامع صاحبقرانی ; ج ۳  ص ۷۲

و بسند صحيح مرويست از معمّر كه گفت شنيدم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه كه هر گاه نمازهاى پنجگانه را تمام به جا آورده باشى حق سبحانه و تعالى ترا سؤال نخواهد كرد از نمازى ديگر و هر گاه روزهاى ماههاى رمضان را گرفته باشى ترا سؤال نخواهند كرد از روزه ديگر ظاهر اين حديث آنست كه از هيچ نماز و هيچ روزه ديگر سؤال نخواهند كرد خواه واجب و خواه سنّت و اين از تفضل الهى است هر چند به سبب ترك واجبات مستحق عقوبات الهى شده باشد تفضلا از او سؤال نخواهند كرد و ممكن است كه مراد عدم سؤال از نوافل باشد در صلاة و صوم چون واجبات ديگر نادر است و گاه گاهى واجب مىشود هر چند احاديث بسيار در مذمّت تارك سنن وارد شده است و خواهد آمد و ليكن به سبب ترك آن از ثوابها عظيمه خود را محروم ساخته است و مستحق عقوبات الهى نشده است مگر آن كه استخفاف كند به نوافل و ترك آنها را سهل داند كه در آن صورت به سبب استخفاف مستحق عقوبت مىشود.

divider