شناسه حدیث :  ۹۸۴۹۵

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۹۲  

عنوان باب :   الجزء الأول [ابواب الطهارة ] بَابُ اَلنَّوَادِرِ

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

: وَ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَشَى خَلْفَ جَنَازَةِ رَجُلٍ مِنَ اَلْأَنْصَارِ فَقِيلَ لَهُ أَ لاَ تَرْكَبُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ «إِنِّي لَأَكْرَهُ أَنْ أَرْكَبَ وَ اَلْمَلاَئِكَةُ يَمْشُونَ» .
زبان شرح:

روضة المتقین ; ج ۱  ص ۴۹۱

«و إن رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم إلخ» يدل على كراهية الركوب خلف الجنازة في البدأة لا في العود كما يدل عليه خبر غياث بن إبراهيم صريحا .

divider

لوامع صاحبقرانی ; ج ۲  ص ۵۲۱

و در صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه منقولست كه حضرت سيد المرسلين صلى اللّٰه عليه و آله پياده مىرفتند در عقب جنازه شخصى از انصار صحابه گفتند يا رسول اللّٰه سوار نمىشويد حضرت فرمودند كه خوش نمىآيد مرا كه سوار شوم و فرشتگان پياده راه روند اما در وقت برگشتن سوار شدن كراهت ندارد. چنانكه در حديث موثق از آن حضرت صلوات اللّٰه عليه منقولست كه سوار شدن در وقت رفتن مكروهست مگر با عذرى و در برگشتن سوار شدن مكروه نيست.

divider