شناسه حدیث :  ۹۸۱۹۷

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۲۵  

عنوان باب :   الجزء الأول [ابواب الطهارة ] بَابُ غُسْلِ يَوْمِ اَلْجُمُعَةِ وَ دُخُولِ اَلْحَمَّامِ وَ آدَابِهِ وَ مَا جَاءَ فِي اَلتَّنْظِيفِ وَ اَلزِّينَةِ

معصوم :   امام حسن مجتبی (علیه السلام)

وَ خَرَجَ اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مِنَ اَلْحَمَّامِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ طَابَ اِسْتِحْمَامُكَ فَقَالَ لَهُ «يَا لُكَعُ وَ مَا تَصْنَعُ بِالاِسْتِ هَاهُنَا» فَقَالَ طَابَ حَمَّامُكَ قَالَ «إِذَا طَابَ اَلْحَمَّامُ فَمَا رَاحَةُ اَلْبَدَنِ مِنْهُ» فَقَالَ طَابَ حَمِيمُكَ فَقَالَ «وَيْحَكَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ اَلْحَمِيمَ اَلْعَرَقُ» قَالَ لَهُ كَيْفَ أَقُولُ قَالَ «قُلْ طَابَ مَا طَهُرَ مِنْكَ وَ طَهُرَ مَا طَابَ مِنْكَ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۱  ص ۱۶۹

297 - امام مجتبى حسن بن علىّ‌ بن ابى طالب عليهما السّلام از حمّام بيرون مى‌آمد، مردى بآن حضرت عرضكرد: پاك باد حمّام كردن تو، آن حضرت باو فرمود: اى احمق لفظ‍‌ است در اينجا پس از بيرون آمدن از گرما به چه لفظى است كه بكار ميبرى‌؟(اگر پيش از رفتن گفته بودى شايد وجهى داشت) آن مرد گفت: حمّام تو نيكو باد، آن حضرت فرمود اگر نيكو باشد پس چه فايده و راحتى به بدن ميدهد (كه منظور از حمّام راحت بدنست نه چيز ديگر) پس او گفت: حميم تو، يعنى آب گرم تو نيكو باد، آن حضرت فرمود: واى بر تو مگر نميدانى كه حميم بمعنى عرق آمده است‌؟ آن مرد عرض كرد: پس چه بگويم‌؟ حضرت فرمود: بگو:«طاب ما طهر منك، و طهر ما طاب منك» پاك باد آنچه از اعضاى تو پاك گشت و همچنين پاك باد آنچه پاك شد از تو.

divider