شناسه حدیث :  ۹۷۱۱۲

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۱۰  ,  صفحه۹۹  

عنوان باب :   الجزء العاشر كِتَابُ اَلْحُدُودِ 8 - بَابُ اَلْحَدِّ فِي اَلسَّرِقَةِ وَ اَلْخِيَانَةِ وَ اَلْخُلْسَةِ وَ نَبْشِ اَلْقُبُورِ وَ اَلْخَنْقِ وَ اَلْفَسَادِ فِي اَلْأَرَضِينَ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي كَمْ يُقْطَعُ اَلسَّارِقُ فَقَالَ «فِي رُبُعِ دِينَارٍ» قَالَ قُلْتُ لَهُ فِي دِرْهَمَيْنِ فَقَالَ «فِي رُبُعِ دِينَارٍ بَلَغَ اَلدِّينَارُ مَا بَلَغَ» قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَ رَأَيْتَ مَنْ سَرَقَ أَقَلَّ مِنْ رُبُعِ دِينَارٍ هَلْ يَقَعُ عَلَيْهِ حِينَ سَرَقَ اِسْمُ اَلسَّارِقِ وَ هُوَ عِنْدَ اَللَّهِ سَارِقٌ فِي تِلْكَ اَلْحَالِ فَقَالَ «كُلُّ مَنْ سَرَقَ مِنْ مُسْلِمٍ شَيْئاً قَدْ حَوَاهُ وَ أَحْرَزَهُ فَهُوَ يَقَعُ عَلَيْهِ اِسْمُ اَلسَّارِقِ وَ هُوَ عِنْدَ اَللَّهِ اَلسَّارِقُ وَ لَكِنْ لاَ يُقْطَعُ إِلاَّ فِي رُبُعِ دِينَارٍ أَوْ أَكْثَرَ وَ لَوْ قُطِعَتْ يَدُ اَلسَّارِقِ فِيمَا هُوَ أَقَلُّ مِنْ رُبُعِ دِينَارٍ لَأَلْفَيْتَ عَامَّةَ اَلنَّاسِ مُقَطَّعِينَ» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۵  ص ۳۰۱

* *1 - به ابو عبد اللّه صادق (ع) گفتم: با سرقت چه مبلغى دست سارق بريده مى‌شود؟ ابو عبد اللّه گفت: با سرقت يك چهارم دينار طلا. من گفتم: يعنى با سرقت دو درهم‌؟ ابو عبد اللّه گفت: بهاى دينار به هر مبلغى برسد بايد يك چهارم آن را محاسبه نمايند. من گفتم: اگر كسى كمتر از يك چهارم دينار
بدزدد از نظر شرعى نام سارق بر او صدق مى‌كند يا نه‌؟ ابو عبد اللّه گفت: هر كس مال مسلمانى را بدزدد كه صاحبش آن مال را در جاى امنى گذاشته باشد، به نام سارق خوانده مى‌شود و در نزد خداوند عزت به عنوان سارق تلقى مى‌شود ولى دست كسى را قطع نمى‌كنند مگر با سرقت يك چهارم دينار و يا بيشتر از يك چهارم. اگر قرار ميشد كه دست هر سارقى بريده شود، اكثر مردم بى‌دست و پا بودند.

divider