شناسه حدیث :  ۹۷۱۰۰

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۱۰  ,  صفحه۹۶  

عنوان باب :   الجزء العاشر كِتَابُ اَلْحُدُودِ 7 - بَابُ اَلْحَدِّ فِي اَلسُّكْرِ وَ شُرْبِ اَلْمُسْكِرِ وَ اَلْفُقَّاعِ وَ أَكْلِ اَلْمَحْظُورِ مِنَ اَلطَّعَامِ

معصوم :   مضمر

اَلْحُسَيْنُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ فَضَالَةَ عَنِ اَلْعَلاَءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ اَلشَّارِبِ فَقَالَ «أَمَّا رَجُلٌ كَانَتْ مِنْهُ زَلَّةٌ فَإِنِّي مُعَزِّرُهُ وَ أَمَّا آخَرُ يُدْمِنُ فَإِنِّي كُنْتُ مُنْهِكَهُ عُقُوبَةً لِأَنَّهُ يَسْتَحِلُّ اَلْحُرُمَاتِ كُلَّهَا وَ لَوْ تُرِكَ اَلنَّاسُ وَ ذَلِكَ لَفَسَدُوا» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۵  ص ۳۰۰

* *29 - از ابو عبد اللّه صادق (ع) پرسيدم: شرابخواران چه تكليفى دارند؟ ابو عبد اللّه گفت: اگر كسى در اثر لغزش و جهالت شراب بنوشد من او را تأديب مى‌كنم و اگر كسى هماره شرابخوارى كند، او را كيفر مى‌كنم از آن‌رو كه محرمات الهى را حلال و روا مى‌شمارد. اگر مردم را آزاد بگذارند و تأديب ننمايند، فاسد مى‌شوند.
شرح: در قرآن مجيد براى چند گناه اجتماعى حدى مقرر شده است از جمله: براى زنا صد ضربه شلاق و براى تهمت زنا هشتاد ضربه شلاق. حد شرعى قابل تغيير نيست نه كمتر و نه زيادتر. حتى اگر ضارب عوض صد تازيانه صد و يك تازيانه بزند مضروب بايد آن يك تازيانۀ اضافى را قصاص كند. براى شرابخوارى در قرآن مجيد حدى مقرر نشده است، و لذا رسول خدا به خاطر نوشيدن شراب، تعزير مى‌كرد. تعزير يعنى حرمت‌گذارى به قانون كه متخلف را مورد توهين و خوارى قرار بدهند از آن‌رو كه قانون را خوار و بى‌ارزش دانسته است. رسول خدا در تعزير شرابخواران از زدن با شاخۀ درخت خرما و كفش دم‌پائى تجاوز نكرد. موقعى كه شرابخوارى به محضر رسول خدا صلوات اللّه عليه جلب مى‌شد به اصحاب خود مى‌فرمود: او را بزنيد. و اصحاب پيامبر با شاخۀ درخت خرما و كفش دم‌پائى بر تن و بدن او مى‌كوفتند تا رسول خدا بفرمايد بس
است. سپس او را به خانه‌اش هدايت مى‌كردند. اما در عهد خليفۀ اول كه از يك طرف اعتقاد و ايمان سستى گرفت و از طرف ديگر دولت و ثروت ايران و روم به كيسۀ مهاجر و انصار مدينه سرازير شد، تعداد شرابخواران فزونى گرفت و خليفۀ اول مجبور شد كه از سنت رسول خدا اعراض كند و شرابخواران را با همان شلاقى كه مخصوص حد است تأديب كند، و رقم آن را تا چهل ضربه بالا ببرد. در عهد خليفۀ دوم كه تعداد شرابخواران باز هم روبه افزايش نهاد، رقم ضربه‌هاى شلاق بالا و بالاتر رفت و با اشارۀ امير المؤمنين عليه السّلام در مرز هشتاد كه معادل با حد تهمت است متوقف ماند، و تاكنون تغيير و تحولى در آن رخ نداده است، جز متروك ماندن آن. اهل بيت پيامبر اين حكم را به عنوان «آصار» يعنى احكام الزامى و التزامى تأييد كرده‌اند، زيرا مسلمين با خلفا بيعت مى‌كردند و در ضمن بيعت ملتزم مى‌شدند كه فرمان خلافت را اجرا نمايند و از جمله يا شراب ننوشند و يا به قاضى شارع حق بدهند كه هشتاد تازيانه بر پشت و پهلوى آنان بنوازد.
حد سرقت. سرقت مسلحانه

divider