شناسه حدیث :  ۹۵۹۴۸

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۹  ,  صفحه۱۵۷  

عنوان باب :   الجزء التاسع كِتَابُ اَلْوُقُوفِ وَ اَلصَّدَقَاتِ 4 - بَابُ اَلنُّحْلِ وَ اَلْهِبَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَنْهُ عَنِ اَلْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ اَلْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: اَلْهِبَةُ وَ اَلنِّحْلَةُ مَا لَمْ تُقْبَضْ حَتَّى يَمُوتَ صَاحِبُهَا قَالَ «هُوَ مِيرَاثٌ فَإِنْ كَانَتْ لِصَبِيٍّ فِي حَجْرِهِ فَأَشْهَدَ عَلَيْهِ فَهُوَ جَائِزٌ» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۵  ص ۱۱۲

* *25 - ابو عبد اللّه صادق (ع) گفت: اگر انسان به كسى بخشش و پيشكش نمايد و قبل از تحويل و تسليم آن، مرحوم شود، آن بذل و بخشش باطل مى‌گردد و به صورت ميراث ميان وارثان او تقسيم مى‌گردد. اما اگر بخشش و پيشكش در حضور شاهدان عادل به فرزند نابالغ و يا يتيم تحت كفالت انجام
گيرد، صحيح و لازم الاجرا است و با مرگ بخشش كننده باطل نخواهد شد.

divider