شناسه حدیث :  ۹۵۴۲۵

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۹  ,  صفحه۳۱  

عنوان باب :   الجزء التاسع كِتَابُ اَلصَّيْدِ وَ اَلذَّبَائِحِ 1 بَابُ اَلصَّيْدِ وَ اَلذَّكَاةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

اَلْحُسَيْنُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ رَجُلٍ أَرْسَلَ بَازَهُ فَأَخَذَ صَيْداً وَ أَكَلَ مِنْهُ فَأَكَلَ مِنْ فَضْلِهِ فَقَالَ «مَا قَتَلَ اَلْبَازِي فَلاَ تَأْكُلْ مِنْهُ إِلاَّ أَنْ تَذْبَحَهُ» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۵  ص ۵۱

* *122 - از ابو عبد اللّه صادق (ع) پرسيدم: اگر شكارچى باز
خود را دنبال مرغى بفرستد و باز آن مرغ را بگيرد و مقدارى از گوشت آن را بخورد، شكارچى مى‌تواند باقيماندۀ آن را تناول كند؟ ابو عبد اللّه گفت: آنچه را باز شكارى بگيرد و از آن بخورد، باقى را تناول مكن مگر آنكه زنده باشد و آن را تذكيه نمائى.

divider