شناسه حدیث :  ۹۵۴۰۵

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۹  ,  صفحه۲۵  

عنوان باب :   الجزء التاسع كِتَابُ اَلصَّيْدِ وَ اَلذَّبَائِحِ 1 بَابُ اَلصَّيْدِ وَ اَلذَّكَاةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَكَمِ عَنْ مُوسَى بْنِ بَكْرٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: «إِذَا أَرْسَلَ كَلْبَهُ وَ نَسِيَ أَنْ يُسَمِّيَ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ مَنْ ذَبَحَ وَ نَسِيَ أَنْ يُسَمِّيَ وَ كَذَلِكَ إِذَا رَمَى بِالسَّهْمِ وَ نَسِيَ أَنْ يُسَمِّيَ» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۵  ص ۴۹

* *102 - ابو عبد اللّه صادق (ع) گفت: اگر شكارچى سگ را بتازاند و در اثر فراموشى نام خدا را نبرد، چنان است كه قصاب سر گوسفند را ببرد و در اثر فراموشى نام خدا را نبرد. اگر شكارچى تير خود را رها كند و فراموش كند كه نام خدا را بر زبان جارى سازد، همين حكم را دارد.

divider