شناسه حدیث :  ۹۵۲۶۷

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۸  ,  صفحه۳۱۵  

عنوان باب :   الجزء الثامن كِتَابُ اَلْأَيْمَانِ وَ اَلنُّذُورِ وَ اَلْكَفَّارَاتِ 5 - بَابُ اَلنُّذُورِ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) یا امام صادق (علیه السلام)

عَنْهُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بَيَّاعِ اَلسَّابِرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ: «مَنْ جَعَلَ عَلَيْهِ عَهْدَ اَللَّهِ وَ مِيثَاقَهُ فِي أَمْرٍ لِلَّهِ طَاعَةً فَحَنِثَ فَعَلَيْهِ عِتْقُ رَقَبَةٍ أَوْ صِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ أَوْ إِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِيناً» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۵  ص ۲۸

* *47 - ابو جعفر باقر (ع) و يا ابو عبد اللّه صادق (ع) گفت: هر كس با خدا عهد كند و پيمان ببندد كه فلان واجب را ترك نكند، ولى از عهد
خود تخلف نمايد، بايد يك بنده آزاد كند و يا دو ماه پياپى روزه بگيرد و يا به شصت مسكين بى‌نوا غذا بدهد.
توجه: به حديث 3614 مراجعه شود.

divider