شناسه حدیث :  ۹۵۱۵۴

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۸  ,  صفحه۲۸۷  

عنوان باب :   الجزء الثامن كِتَابُ اَلْأَيْمَانِ وَ اَلنُّذُورِ وَ اَلْكَفَّارَاتِ 4 - بَابُ اَلْأَيْمَانِ وَ اَلْأَقْسَامِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَنْهُ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ اِبْنِ اَلْمُغِيرَةِ عَنِ اِبْنِ سِنَانٍ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلرَّجُلِ يُقْسِمُ عَلَى اَلرَّجُلِ فِي اَلطَّعَامِ يَأْكُلُ مَعَهُ فَلَمْ يَأْكُلْ هَلْ عَلَيْهِ فِي ذَلِكَ كَفَّارَةٌ قَالَ «لاَ» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۵  ص ۱۰

* *49 - از ابو عبد اللّه صادق (ع) پرسيدم: اگر انسان به دوست خود بگويد: بخدا قسم كه شام را با ما خواهى خورد. ولى دوستش با آنان شام نخورد، آيا بايد كفاره بپردازد؟ ابو عبد اللّه گفت: نه.

divider