شناسه حدیث :  ۹۵۰۳۲

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۸  ,  صفحه۲۵۷  

عنوان باب :   الجزء الثامن كِتَابُ اَلْعِتْقِ وَ اَلتَّدْبِيرِ وَ اَلْمُكَاتَبَةِ 1 - بَابُ اَلْعِتْقِ وَ أَحْكَامِهِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

اَلْحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: «لَيْسَ لِلْمَرْأَةِ مَعَ زَوْجِهَا أَمْرٌ فِي عِتْقٍ وَ لاَ صَدَقَةٍ وَ لاَ تَدْبِيرٍ وَ لاَ هِبَةٍ وَ لاَ نَذْرٍ فِي مَالِهَا إِلاَّ بِإِذْنِ زَوْجِهَا إِلاَّ فِي زَكَاةٍ أَوْ بِرِّ وَالِدَيْهَا أَوْ صِلَةِ قَرَابَتِهَا» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۴  ص ۳۹۴

* *168 - ابو عبد اللّه صادق (ع) گفت: خانمى كه در خانۀ شوهر بسر مى‌برد، جز با اجازۀ شوهر، نمى‌تواند بردۀ خود را آزاد كند و يا اموال خود را تصدق دهد و يا بردۀ خود را با قيد پس از مرگ آزاد كند، و يا اموال خود را بذل و بخشش نمايد و يا در راه خدا نذر كند. فقط‍‌ در پرداخت زكات واجب و احسان با پدر و مادر و رسيدگى به حال خويشاوندانش مى‌تواند شخصا تصميم بگيرد و شوهرش را بى‌خبر بگذارد.
توجه: اين حديث به شمارۀ 3319 گذشت. مراجعه شود.
بعد از مرگ خواجه

divider