شناسه حدیث :  ۹۰۹۰۴

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۵  ,  صفحه۴۹۱  

عنوان باب :   الجزء الخامس كِتَابُ اَلْحَجِّ 26 بَابٌ مِنَ اَلزِّيَادَاتِ فِي فِقْهِ اَلْحَجِّ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ هَيْثَمٍ عَنِ اَلْحَكَمِ بْنِ مِسْكِينٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ نَفَرَ فِي مَتَى يَحِلُّ لَهُ اَلصَّيْدُ قَالَ «إِذَا زَالَتِ اَلشَّمْسُ مِنَ اَلْيَوْمِ اَلثَّالِثِ» حَدَّثَنِي بِهِ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي اَلْخَطَّابِ اَلزَّيَّاتُ .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۳  ص ۲۱۲

* *405 - به ابو عبد اللّه صادق (ع) گفتم: اگر حاجى در كوچ اول كه روز دوازدهم باشد از منى راه برگيرد و از حرم خارج شود، در چه ساعتى حق دارد به شكار بپردازد؟ ابو عبد اللّه گفت: موقعى كه روز سيزدهم خورشيد از وسط‍‌ آسمان بگذرد.

divider