شناسه حدیث :  ۸۹۴۱۱

  |  

نشانی :  تهذيب الأحکام  ,  جلد۵  ,  صفحه۸۲  

عنوان باب :   الجزء الخامس كِتَابُ اَلْحَجِّ 7 - بَابُ صِفَةِ اَلْإِحْرَامِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

مُوسَى بْنُ اَلْقَاسِمِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ وَ صَفْوَانَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: «لاَ بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ اَلرَّجُلُ فِي مَسْجِدِ اَلشَّجَرَةِ وَ يَقُولَ اَلَّذِي يُرِيدُ أَنْ يَقُولَهُ وَ لاَ يُلَبِّيَ ثُمَّ يَخْرُجَ فَيُصِيبَ مِنَ اَلصَّيْدِ وَ غَيْرِهِ فَلَيْسَ عَلَيْهِ فِيهِ شَيْءٌ» .
زبان ترجمه:

گزیده تهذیب ;  ج ۲  ص ۳۵۵

* *80 - ابو عبد اللّه صادق (ع) گفت: اگر حاجى در مسجد شجره نماز احرام بخواند و تعهدات خود را بر زبان بياورد ولى هنوز لبيك نگفته باشد، مانعى ندارد كه از مسجد خارج شود و گوشت شكار تناول كند و يا ساير مناهى احرام را بجا آورد.

divider