شناسه حدیث :  ۷۵۵۰۴

  |  

نشانی :  إعلام الوری بأعلام الهدی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۲۸  

عنوان باب :   الجزء الأول الركن الثالث في ذكر الأئمّة من أبناء أمير المؤمنين عليه السلام من الحسن بن عليّ الوصيّ إلى الحسين بن عليّ الزكيّ، و تاريخ مواليدهم و مواضع قبورهم، و دلائل إمامتهم، و أزمان خلافتهم، و مدد أعمارهم، و عدد أولادهم، و طرف من أخبارهم. الباب الثاني في ذكر السبط الشهيد أبي عبد اللّه الحسين بن عليّ بن أبي طالب عليهما السلام سيّد شباب أهل الجنّة الفصل الثالث في ذكر بعض خصائصه و مناقبه و فضائله صلوات اللّه عليه

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امام حسین (علیه السلام)

و رُوِيَ بِإِسْنَادٍ آخَرَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ: أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم خَرَجَ مِنْ عِنْدِنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ فَغَابَ عَنَّا طَوِيلاً ثُمَّ جَاءَنَا و هُوَ أَشْعَثُ أَغْبَرُ و يَدُهُ مَضْمُومَةٌ، فَقُلْتُ لَهُ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ، مَا لِي أَرَاكَ شعثا مغبرّا؟ فقال: «اسري بِي فِي هَذِهِ اَللَّيْلَةِ إِلَى مَوْضِعٍ مِنَ اَلْعِرَاقِ يُقَالُ لَهُ: كربلاء، فاريت فيه مصرع الحسين ابني و جَمَاعَةٍ مِنْ وُلْدِي و أَهْلِ بَيْتِي، فَلَمْ أزل ألقط منه دماءهم فها هِيَ فِي يَدِي» و بَسَطَهَا فَقَالَ: «خُذِيهِ و اِحْتَفِظِي بِهِ». فأخذته فإذا هو شِبْهُ تُرَابٍ أَحْمَرَ، فَوَضَعْتُهُ فِي قَارُورَةٍ و شَدَدْتُ رَأْسَهَا و اِحْتَفَظْتُ بِهَا، فَلَمَّا خَرَجَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مُتَوَجِّهاً نَحْوَ العراق كنت اخرج تِلْكَ اَلْقَارُورَةَ فِي كُلِّ يَوْمٍ و لَيْلَةٍ فَأَشَمُّهَا و أَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ أَبْكِي لِمُصَابِه، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ اَلْعَاشِرِ مِنَ اَلْمُحَرَّمِ - و هُوَ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي قُتِلَ فِيهِ - أَخْرَجْتُهَا فِي أَوَّلِ اَلنَّهَارِ و هِيَ بِحَالِهَا ثُمَّ عُدْتُ إِلَيْهَا آخِرَ اَلنَّهَارِ فَإِذَا هِيَ دَمٌ عَبِيطٌ، فصحت فِي بَيْتِي و كَظَمْتُ غَيْظِي مَخَافَةَ أَنْ يَسْمَعَ أَعْدَاؤُهُمْ بِالْمَدِينَةِ فَيُسْرِعُوا بِالشَّمَاتَةِ، فَلَمْ أَزَلْ حَافِظَةً لِلْوَقْتِ و اَلْيَوْمِ حَتَّى جَاءَ اَلنَّاعِي يَنْعَاهُ، فَحُقِّقَ مَا رأيت .
زبان ترجمه:

زندگانى چهارده معصوم عليهم السلام ;  ج ۱  ص ۳۱۲

6-در حديث ديگرى از ام سلمه روايت شده كه وى گويد: در يكى از شب‌ها حضرت رسول از ما دور شدند و اين غيبت مقدارى بطول انجاميد، پس از مدتى آمدند در حالى كه غبار آلود و گرفته بنظر ميرسيدند، و دست خود را هم بهم گذاشته بودند، عرض كردم: يا رسول اللّٰه ترا غبار آلود مى‌بينم، فرمودند: مرا در اين شب بعراق بردند و در محلى بنام كربلا فرود آوردند، و من در آنجا محل شهادت حسين را ديدم كه با گروهى از فرزندان و اهل بيتم در آنجا شهيد خواهند شد، و من همواره خون آنها را جمع ميكردم و اينك مقدارى از آن خونها در دست من موجود است. در اين هنگام پيغمبر خون‌ها را به من دادند و فرمودند: اين خون را نگهداريد من خون را از آن جناب گرفتم در حالى كه مانند خاك سرخى بودند، خون را در ميان شيشه‌اى نگهداشتم، هنگامى كه حسين عليه السّلام بطرف عراق حركت كردند من هر روز آن شيشه را نگاه ميكردم و او را مى‌بوئيدم، و به مصيبت او ميگريستم. روز دهم محرم كه فرا رسيد اول روز به شيشه نگاه كردم او را به حال اول ديدم و در آخر روز بار ديگر در وى نگاه كردم مشاهده كردم تبديل بخون غليظى شده، ناگهان فريادى كشيدم، و ليكن از ترس دشمنان او مطلب را مخفى داشتم، من همواره در انتظار بودم كه ناگهان خبر قتل حسين بن علي عليهما السّلام را در مدينه اعلام كردند.

divider