شناسه حدیث :  ۷۵۴۷۴

  |  

نشانی :  إعلام الوری بأعلام الهدی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۰۲  

عنوان باب :   الجزء الأول الركن الثالث في ذكر الأئمّة من أبناء أمير المؤمنين عليه السلام من الحسن بن عليّ الوصيّ إلى الحسين بن عليّ الزكيّ، و تاريخ مواليدهم و مواضع قبورهم، و دلائل إمامتهم، و أزمان خلافتهم، و مدد أعمارهم، و عدد أولادهم، و طرف من أخبارهم. الباب الأول في ذكر الحسن بن علي بن أبي طالب عليه السلام الإمام الثاني، و السبط الأوّل، سيّد شباب أهل الجنّة الفصل الأول في ذكر مولده، و مبلغ عمره، و مدّة خلافته، و وقت وفاته، و موضع قبره عليه السلام

معصوم :   امام حسن مجتبی (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حضرت زهرا (سلام الله عليها) ، امام حسین (علیه السلام)

ولد عليه السلام بِالْمَدِينَةِ لَيْلَةَ اَلنِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ سَنَةَ ثَلاَثٍ مِنَ اَلْهِجْرَةِ، و قِيلَ سَنَةَ اثنتين مِنَ اَلْهِجْرَةِ، و كُنْيَتُهُ أَبُو مُحَمَّدٍ. جاءت به امّه فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ اَلنِّسَاءِ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم يَوْمَ اَلسَّابِعِ مِنْ مَوْلِدِهِ فِي خِرْقَةٍ مِنْ حَرِيرِ اَلْجَنَّةِ نَزَلَ بِهَا جَبْرَئِيلُ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم فَسَمَّاهُ حَسَناً، و عَقَّ عَنْهُ كبشا . و قبض رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم و لَهُ سَبْعُ سِنِينَ و أَشْهُرٌ، و قيل: ثمان سنين . و قَامَ بِالْأَمْرِ بَعْدَ أَبِيهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ و لَهُ سَبْعٌ و ثَلاَثُونَ سَنَةً. و أَقَامَ فِي خِلاَفَتِهِ سِتَّةَ أَشْهُرٍ و ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، و وَقَعَ اَلصُّلْحُ بَيْنَهُ و بَيْنَ مُعَاوِيَةَ فِي سَنَةِ إِحْدَى و أَرْبَعِينَ ، و إِنَّمَا هَادَنَهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ خَوْفاً عَلَى نَفْسِهِ؛ إِذْ كَتَبَ إِلَيْهِ جَمَاعَةٌ مِنْ رُؤَسَاءِ أَصْحَابِهِ فِي اَلسِّرِّ بِالطَّاعَةِ و ضَمِنُوا لَهُ تَسْلِيمَهُ إِلَيْهِ عِنْدَ دُنُوِّهِمْ مِنْ عَسْكَرِهِ، و لَمْ يَكُنْ مِنْهُمْ مِنْ يأمن غَائِلَتِهِ إِلاَّ خَاصَّةٌ مِنْ شِيعَتِهِ لاَ يَقُومُونَ لِأَجْنَادِ اَلشَّامِ. و كَتَبَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ فِي اَلْهُدْنَةِ و اَلصُّلْحِ و بَعَثَ بِكُتُبِ أَصْحَابِهِ إِلَيْهِ، فَأَجَابَهُ إِلَى ذَلِكَ بَعْدَ أَنْ شَرَطَ عَلَيْهِ شُرُوطاً كَثِيرَةً، مِنْهَا: أَنْ يَتْرُكَ سَبَّ أمير المؤمنين عليه السّلام و اَلْقُنُوتِ عَلَيْهِ فِي اَلصَّلاَةِ، و أن يُؤْمِنَ شِيعَتَهُ و لاَ يَتَعَرَّضَ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ بِسُوءٍ، و يُوصِلَ إِلَى كُلِّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ. فَأَجَابَهُ مُعَاوِيَةُ إِلَى ذَلِكَ كُلِّهِ، و عَاهَدَهُ عَلَى اَلْوَفَاءِ بِهِ، فَلَمَّا اِسْتَتَمَّتِ اَلْهُدْنَةُ قَالَ فِي خُطْبَتِهِ: إِنِّي مَنَّيْتُ اَلْحَسَنَ و أَعْطَيْتُهُ أَشْيَاءَ جَعَلْتُهَا تَحْتَ قَدَمَيَّ، لاَ أَفِي بِشَيْءٍ مِنْهَا لَهُ !! و خَرَجَ اَلْحَسَنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِلَى اَلْمَدِينَةِ و أَقَامَ بِهَا عَشْرَ سِنِينَ، و مَضَى إلى رحمة اللّه تعالى لِلَيْلَتَيْنِ بَقِيَتَا مِنْ صَفَرٍ سَنَةَ خَمْسِينَ مِنَ اَلْهِجْرَةِ و لَهُ سَبْعٌ و أَرْبَعُونَ سَنَةً و أَشْهُرٌ مَسْمُوماً، سمّته زَوْجَتُهُ جَعْدَةُ بِنْتُ اَلْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ، و كَانَ مُعَاوِيَةُ قَدْ دَسَّ إِلَيْهَا مَنْ حَمَلَهَا على ذَلِكَ و ضَمِنَ لَهَا أَنْ يُزَوِّجَهَا مِنْ يَزِيدَ اِبْنِهِ و أَوْصَلَ إِلَيْهَا مِائَةَ أَلْفِ دِرْهَمٍ فَسَقَتْهُ اَلسَّمَّ. و بقي عليه السلام مَرِيضاً أَرْبَعِينَ يَوْماً، و تَوَلَّى أَخُوهُ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ غُسْلَهُ و تَكْفِينَهُ و دَفْنَهُ عِنْدَ جَدَّتِهِ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَسَدِ بْنِ هَاشِمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ بالبقيع .
زبان ترجمه:

زندگانى چهارده معصوم عليهم السلام ;  ج ۱  ص ۲۹۸

حضرت مجتبى عليه السّلام در نيمۀ ماه مبارك رمضان سال سوم هجرت متولد شد و به ابو محمد مكنى گرديد حضرت زهراء عليها السّلام فرزندش را خدمت پيغمبر صلى اللّٰه عليه و آله آوردند و اين در هفتمين روز تولد آن جناب بود زهراء عليها السّلام او را در خرقۀ از حرير كه جبرئيل از بهشت آورده بود پيچيدند و خدمت پدر بزرگوارش بردند، حضرت رسول صلّى اللّٰه عليه و آله او را حسن نام گذاردند و قوچى از براى وى عقيقه كردند در هنگام وفات پيغمبر هفت و يا هشت سال از زندگى امام مجتبى گذشته بود و در سال چهل و يك از هجرت بين آن جناب و معاويه صلح واقع شد علت صلح اين بود كه امام حسن از جان خود بيم داشت زيرا گروهى از رؤساء ياران او در نهان با معاويه مكاتبه كرده و از وى اطاعت نموده بودند اين جماعت بمعاويه وعده داده بودند كه امام حسن را دستگير كرده و به او تسليم كنند و در ميان لشكر آن حضرت گروه اندكى از پيروان و خواص او حاضر بمقاومت و پايدارى بودند اينان نيز در برابر لشكريان معاويه استقامت نميكردند معاويه براى آن حضرت نوشت و پيشنهاد صلح كرد و ضمنا نامه‌هاى اصحاب او را هم فرستاد. امام مجتبى عليه السّلام پيشنهاد صلح را پذيرفت و در ضمن قرارداد صلح مقرر شد كه معاويه سب علي عليه السّلام را ترك كند و شيعيان آن جناب را آزار نرساند و حقوق تضييع شده را به اهلش برگرداند معاويه اين پيشنهادها را پذيرفت و قول داد كه اين شروط‍‌ را ادا كند ليكن پس از اينكه صلح نامه تمام شد معاويه براى مردم خطبه خواند و گفت من بهيچ يك از اين شروط‍‌ عمل نخواهم كرد و آنها را زيرپا ميگذارم!. حضرت امام حسن عليه السّلام بطرف مدينه حركت كردند و ده سال در آنجا زندگى كردند و در بيست و هشتم ماه صفر سال پنجاهم از هجرت در حالى كه چهل و نه سال و چند ماه از عمر شريفش گذشته بود توسط‍‌ جعده دختر اشعث بن قيس مسموم شد و از دنيا رفت، معاوية بن ابى سفيان مقدارى زهر براى جعده فرستاد و به او وعده كرد در صورتى كه حسن را مسموم كند او را در عقد يزيد خواهد آورد، و صد هزار درهم نيز براى او فرستاد. جعده هم براى رسيدن به اين آرزو امام حسن عليه السّلام را مسموم كرد و آن جناب در اثر اين زهر مدت چهل روز مريض و بسترى شدند و پس از اين درگذشتند، سيد الشهداء سلام اللّٰه عليه برادرش را غسل دادند كفن كردند و در نزد جده‌اش فاطمه بنت اسد بخاك سپردند

divider