شناسه حدیث :  ۷۵۱۳۵

  |  

نشانی :  إعلام الوری بأعلام الهدی  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۷  

عنوان باب :   الجزء الأول الركن الأول من الكتاب في ذكر النبيّ المصطفى محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، و نسبه، و مولده، و مبعثه، و مدّة حياته، و وقت وفاته، و بيان أسمائه و صفاته، و دلائل نبوّته و معجزاته، و ذكر أولاده و أزواجه و أعمامه و أخواله، و معرفة بعض غزواته و أحواله. الباب الثاني في ذكر آياته الباهرات و معجزاته الخارقة للعادات فصل [آياته و معجزاته (صلّى اللّه عليه و آله) بعد المبعث] فصل في ذكر بيان بعض معجزات النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

خَبَرُ سُرَاقَةَ بْنِ جُعْشُمٍ اَلَّذِي اِشْتَهَرَ فِي اَلْعَرَبِ، يَتَقَاوَلُونَ فِيهِ الأشعار، و يتفاوضونه فِي اَلدِّيَارِ، أَنَّهُ تَبِعَهُ و هُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى اَلْمَدِينَةِ طَالِباً لِغُرَّتِهِ لِيَحْظَى بِذَلِكَ عِنْدَ قُرَيْشٍ، حَتَّى إِذَا أَمْكَنَتْهُ اَلْفُرْصَةُ فِي نَفْسِهِ، و أَيْقَنَ ان قد ظَفِرَ بِبُغْيَتِهِ، سَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ، حَتَّى تَغَيَّبَتْ بِأَجْمَعِهَا فِي اَلْأَرْضِ، و هُوَ بموضع جدب وقاع صَفْصَفٍ ، فَعَلِمَ أَنَّ اَلَّذِي أَصَابَهُ أمر سماوي، فنادى: يَا مُحَمَّدُ اُدْعُ رَبَّكَ يُطْلِقْ لِي فَرَسِي و ذِمَّةُ اَللَّهِ عَلَيَّ أَنْ لاَ أَدُلَّ عَلَيْكَ أَحَداً. فَدَعَا لَهُ فَوَثَبَ جَوَادُهُ كَأَنَّهُ أُفْلِتَ مِنَ انشوطة، و كَانَ رَجُلاً دَاهِيَةً و عَلِمَ بِمَا رَأَى أَنَّهُ سَيَكُونُ لَهُ نَبَأٌ، فَقَالَ: اُكْتُبْ لِي أَمَاناً، فَكَتَبَ لَهُ فانصرف . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ: إِنَّ أَبَا جَهْلٍ قَالَ فِي أَمْرِ سُرَاقَةَ أَبْيَاتاً فَأَجَابَهُ سراقة: أبا حكم و اللات لَوْ كُنْتَ شَاهِداًلِأَمْرِ جَوَادِي إذ تسيخ قوائمه عجبت و لَمْ تَشْكُكْ بِأَنَّ مُحَمَّداًنَبِيٌّ و بُرْهَانٍ فَمَنْ ذَا يُكَاتِمُهُ عَلَيْكَ بِكَفِّ اَلنَّاسِ عَنْهُ فَإِنَّنِيأَرَى أَمْرَهُ يَوْماً سَتَبْدُو معالمه
زبان ترجمه:

زندگانى چهارده معصوم عليهم السلام ;  ج ۱  ص ۳۱

هنگامى كه حضرت رسول صلى اللّٰه عليه و آله از غار ثور بطرف مدينه حركت فرمودند، سراقة بن جعشم بدنبال آن حضرت رفت، او در نظر داشت پيغمبر را دستگير كند و به مشركين تحويل دهد، تا جاه و مقام او در نزد آنها بيشتر گردد، وى حضرت رسول را تعقيب مينمود، موقعى كه به آن جناب رسيد يقين نمود كه به مقصود خود رسيده و هنگامى كه در پى فرصت بود و ميخواست نيت و قصد خود را انجام دهد ناگهان دست و پاى اسبش بزمين فرو رفت. سراقة بن جعشم در اين هنگام كه به اين بلاى ناگهانى گرفتار شد، در بيابان خشك و لم يزرعى بود، وى يقين كرد كه اين يك نوع بلائى است كه از آسمان براى او نازل شده است، و لذا فرياد زد: يا محمد از خداى بخواه تا اسبم را رها كند، و با خداوند عهد خواهم كرد كه احدى را بر عليه شما راهنمائى نكنم حضرت نيز تقاضاى او را قبول فرمودند و از پروردگار خواستند تا اسب وى را نجات دهد. در اين هنگام اسب وى از جاى خود حركت كرد، و مثل اين بود كه از بندى رهائى يافته است، سراقة بن جعشم مردى باهوش و زرنگ بود از اين موضوع دريافت اين مطلب با جاى بزرگى ارتباط‍‌ دارد و در آيندۀ نزديكى حوادثى پيش خواهد آمد و براى همين جهت به حضرت رسول عرض كرد: براى من امان‌نامه‌اى بنويس پيغمبر هم خواستۀ او را مورد عمل قرار داد وى امان‌نامه را از آن جناب گرفت و برگشت. محمد بن اسحاق گويد: ابو جهل در مورد سراقة بن جعشم اشعارى گفته بود و سراقة نيز اين ابيات را در جواب او گفت: أبا حكم و اللّٰه لو كنت شاهدا#لأمر جوادى إذ تسيخ قوائمه علمت و لم تشكك بأنّ‌ محمّدا#نبىّ‌ ببرهان فمن ذايكاتمه عليك بكفّ‌ الناس عنه فإنني#أرى أمره يوما ستبدو معالمه

divider