شناسه حدیث :  ۷۵۰۸۰

  |  

نشانی :  وقعة الطف  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۵  

عنوان باب :   [بدء القتال] [الحملة الرابعة] [رضيع الحسين عليه السّلام]

معصوم :   امام حسین (علیه السلام)

وَ: قَعَدَ اَلْحُسَيْنُ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَ] - أُتِيَ بِصَبِيٍّ لَهُ، [هُوَ اَلرَّضِيعُ أَوْ أَكْبَرُ مِنْهُ] عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ اَلْحُسَيْنِ ، فَأَجْلَسَهُ فِي حَجْرِهِ فَهُوَ فِي حَجْرِهِ إِذْ رَمَاهُ أَحَدُ بَنِي أَسَدٍ [حَرْمَلَةُ بْنُ كَاهِلٍ أَوْ هَانِئُ بْنُ ثُبَيْتٍ اَلْحَضْرَمِيُّ] بِسَهْمٍ فَذَبَحَهُ، فَتَلَقَّى اَلْحُسَيْنُ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ] دَمَهُ، فَلَمَّا مَلَأَ كَفَّهُ صَبَّهُ فِي اَلْأَرْضِ ثُمَّ قَالَ: رَبِّ إِنْ تَكُ حَبَسْتَ عَنَّا اَلنَّصْرَ مِنَ اَلسَّمَاءِ فَاجْعَلْ ذَلِكَ لِمَا هُوَ خَيْرٌ، وَ اِنْتَقِمْ لَنَا مِنْ هَؤُلاَءِ اَلظَّالِمِينَ وَ .
زبان ترجمه:

مقتل أبي مخنف ;  ج ۱  ص ۱۸۳

در حالى كه حسين [عليه السّلام] نشسته بود فرزند كوچكش را نزدش آوردند،[بچۀ شيرخوار يا كمى بزرگتر از شير خوار] عبد الله بن حسين بود،[حضرت] او را در دامن خويش نشاند، در همان حال كه در دامنش بود شخصى از بنى أسد [به نام حرمله بن كاهل يا هانى بن ثبيت حضرمى] تيرى به سويش پرتاب كرده گلويش را بريد، حسين [عليه السّلام] خونش را گرفت، و وقتى كف دستش پر شد خون را روى زمين ريخت و گفت، پروردگارم اگر نصرت آسمانى‌ات را از ما برداشته‌اى آن را مقدّمۀ خير قرار بده و انتقاممان را از اين گروه ظالم بگير!

divider