شناسه حدیث :  ۷۵۰۷۴

  |  

نشانی :  وقعة الطف  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۳۷  

عنوان باب :   [بدء القتال] [الحملة الرابعة] [مقتل يزيد بن زياد أبي الشعثاء الكندي]

معصوم :   امام حسین (علیه السلام)

وَ: كَانَ يَزِيدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ اَلْمُهَاصِرِ - وَ هُوَ أَبُو اَلشَّعْثَاءِ اَلْكِنْدِيُّ - مِمَّنْ خَرَجَ مَعَ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ إِلَى اَلْحُسَيْنِ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ] فَلَمَّا رَدُّوا اَلشُّرُوطَ عَلَى اَلْحُسَيْنِ مَالَ إِلَيْهِ فَقَاتَلَ [مَعَهُ] وَ كَانَ رَجَزُهُ يَوْمَئِذٍ: أَنَا يَزِيدُ وَ أَبِي مُهَاصِرٌأَشْجَعُ مِنْ لَيْثٍ - بِغِيلٍ - خَادِرٌ يَا رَبِّ إِنِّي لِلْحُسَيْنِ نَاصِرٌوَ لاِبْنِ سَعْدٍ تَارِكٌ وَ هَاجِرٌ وَ كَانَ رَامِياً، [فَ] جَثَا عَلَى رُكْبَتِهِ بَيْنَ يَدَيِ اَلْحُسَيْنِ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ] فَرَمَى بِمِائَةِ سَهْمٍ، مَا سَقَطَ مِنْهَا إِلاَّ خَمْسَةُ أَسْهُمٍ، فَكُلَّمَا رَمَى قَالَ: أَنَا اِبْنُ بَهْدَلَةَ، فُرْسَانِ اَلْعَرْجَلَةِ. وَ يَقُولُ حُسَيْنٌ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ]: اَللَّهُمَّ سَدِّدْ رَمْيَتَهُ، وَ اِجْعَلْ ثَوَابَهُ اَلْجَنَّةَ، [ثُمَّ] قَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ [رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهِ].
زبان ترجمه:

مقتل أبي مخنف ;  ج ۱  ص ۱۷۸

يزيد بن زياد بن مهاصر-يا ابو شعثاء كندى-از كسانى بود كه همراه عمر بن سعد به جنگ با حسين [عليه السّلام] آمده بود، ولى وقتى [عبيد الله بن زياد و اطرافيانش] پيشنهادهاى حسين [عليه السّلام][را براى جلوگيرى از جنگ] نپذيرفتند به [حسين عليه السّلام] پيوست و در كنار او به نبرد پرداخت، رجزى كه او آن روز مى‌خواند [اين بود:] من يزيدم، پدرم مهاصر است، از شيرى كه در بيشه خفته است دليرترم،[يعنى از فرط‍‌ نيرومندى به اطرافم بى‌اعتنايم.] پروردگارا من ياور حسينم، عمر بن سعد را ترك گفته به سوى حسين هجرت نموده‌ام! او تيرانداز بود. از اين رو پيش روى حسين [عليه السّلام] روى زانوهايش نشست و يكصد عدد تير پرتاب كرد، كه تنها پنج عدد از آنها سقوط‍‌ كرد، هر تيرى كه مى‌افكند مى‌گفت: من پسر بهدلة، سواران عرجله‌ام، حسين [عليه السّلام دعا كرد و فرمود: خدايا] تيرش را به هدف برسان، و پاداش او را بهشت قرار بده. آنگاه جنگيد تا اينكه به قتل رسيد. [رحمت خدا بر او باد.]

divider