شناسه حدیث :  ۷۵۰۰۶

  |  

نشانی :  وقعة الطف  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۲  

عنوان باب :   [خروج الحسين عليه السّلام من مكّة] [محادثة ابن الزبير مع الإمام - الأخيرة]

معصوم :   امام حسین (علیه السلام)

[وَ قَالَ] عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ سُلَيْمٍ [اَلْأَسَدِيُّ] وَ اَلْمُذرِيُّ بْنُ اَلْمُشْمَعِلِّ [اَلْأَسَدِيُّ]: قَدِمْنَا مَكَّةَ حَاجَّيْنِ فَدَخَلْنَا يَوْمَ اَلتَّرْوِيَةِ فَإِذَا نَحْنُ بِالْحُسَيْنِ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ] وَ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلزُّبَيْرِ قَائِمَيْنِ عِنْدَ اِرْتِفَاعِ اَلضُّحَى فِيمَا بَيْنَ اَلْحَجَرِ وَ اَلْبَابِ، فَتَقَرَّبْنَا مِنْهُمَا فَسَمِعْنَا اِبْنَ اَلزُّبَيْرِ وَ هُوَ يَقُولُ لِلْحُسَيْنِ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ]: إِنْ شِئْتَ أَنْ تُقِيمَ أَقَمْتَ فَوَلَّيْتَ هَذَا اَلْأَمْرَ فَآزَرْنَاكَ وَ سَاعَدْنَاكَ وَ نَصَحْنَا لَكَ وَ بَايَعْنَاكَ. فَقَالَ لَهُ اَلْحُسَيْنُ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ]: إِنَّ أَبِي حَدَّثَنِي: «أَنَّ بِهَا كَبْشاً يَسْتَحِلُّ حُرْمَتَهَا»! فَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكُونَ أَنَا ذَلِكَ اَلْكَبْشَ! وَ . فَقَالَ لَهُ اَلزُّبَيْرُ: إِلَيَّ يَا اِبْنَ فَاطِمَةَ؛ فَأَصْغَى إِلَيْهِ فَسَارَّهُ، ثُمَّ اِلْتَفَتَ إِلَيْنَا اَلْحُسَيْنُ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ] فَقَالَ: أَ تَدْرُونَ مَا يَقُولُ اِبْنُ اَلزُّبَيْرِ؟ فَقُلْنَا: لاَ نَدْرِي؛ جَعَلَنَا اَللَّهُ فِدَاكَ! فَقَالَ: قَالَ: أَقِمْ فِي هَذَا اَلْمَسْجِدِ أَجْمَعُ لَكَ اَلنَّاسَ. ثُمَّ قَالَ اَلْحُسَيْنُ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ]: وَ اَللَّهِ لَأَنْ أُقْتَلَ خَارِجاً مِنْهَا بِشِبْرٍ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُقْتَلَ دَاخِلاً مِنْهَا بِشِبْرٍ! وَ أَيْمُ اَللَّهِ لَوْ كُنْتُ فِي جُحْرِ هَامَّةٍ مِنْ هَذِهِ اَلْهَوَامِّ لاَسْتَخْرُجُونِي حَتَّى يَقْضُوا فِيَّ حَاجَتَهُمْ، وَ اَللَّهِ لَيَعْتَدُنَّ عَلَيَّ كَمَا اِعْتَدَتِ اَلْيَهُودُ فِي اَلسَّبْتِ وَ .
زبان ترجمه:

مقتل أبي مخنف ;  ج ۱  ص ۸۹

عبد الله بن سليم [أسدى] و مذرى بن مشمعلّ‌ [أسدى] مى‌گويند: ما براى حج، يوم التروية [هشتم ذى الحجّه] وارد مكه شده بوديم در همين حين هنگام بالا آمدن خورشيد به يكباره با حسين [عليه السّلام] و عبد الله بن زبير مواجه گرديديم كه بين حجر الاسود و درب [خانه خدا] ايستاده بودند، خود را به آن دو نزديك كرديم، شنيديم ابن زبير به حسين [عليه السّلام] مى‌گفت: اگر مى‌خواهى اينجا بمانى بمان و رياست [توليت] اين امر [منظور قيام براى دستيابى به حاكميت است] را به دست بگير ما هم از تو حمايت كرده يارى‌ات مى‌كنيم و خير خواهتان بوده با شما بيعت خواهيم كرد. حسين [عليه السّلام] فرمود: پدرم برايم فرموده: كه گوسفندى حرمت حرم [مكه] را خواهد شكست! لذا نمى‌خواهم آن گوسفند نر من باشم! [عبد الله] بن زبير [به حسين بن على عليه السّلام] گفت: اى پسر فاطمه نزديكم بيا؛ حسين [عليه السّلام] گوشش را نزديك آورد و ابن زبير در گوشى با او سخن گفت، ولى حسين [عليه السّلام] رو به ما كرد و فرمود: مى‌دانيد ابن زبير چه مى‌گويد؟ گفتيم: خدا ما را فدايت كند، نمى‌دانيم! فرمود: مى‌گويد در اين [مسجد الحرام] بمان مردم گردت جمع خواهند شد. بعد حسين [عليه السّلام] فرمود: و اللّه اگر يك وجب، خارج حرم [مكه] كشته شوم برايم خوشتر است تا اينكه يك وجب، داخل حرم كشته شوم! قسم به خدا اگر در سوراخ حشره‌اى از اين حشرات باشم مرا بيرون خواهند كشيد تا به خواسته‌اى كه از من دارند برسند [يعنى از من بيعت بگيرند در غير اين صورت مرا به قتل مى‌رسانند] و الله به حقم تجاوز خواهند كرد همان گونه كه يهود در روز شنبه از حق خود تجاوز كردند.

divider