شناسه حدیث :  ۷۴۹۹۷

  |  

نشانی :  وقعة الطف  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۴۳  

عنوان باب :   [الإمام الحسين عليه السّلام] [في مكّة] [حبس المختار]

معصوم :   غير معصوم

فَلَمَّا اِرْتَفَعَ اَلنَّهَارُ فُتِحَ بَابُ عُبَيْدِ اَللَّهِ بْنِ زِيَادٍ وَ أُذِنَ لِلنَّاسِ، فَدَخَلَ اَلْمُخْتَارُ فِيمَنْ دَخَلَ، فَدَعَاهُ عُبَيْدُ اَللَّهِ فَقَالَ لَهُ: أَنْتَ اَلْمُقْبِلُ فِي اَلْجُمُوعِ لِتَنْصُرَ اِبْنَ عَقِيلٍ؟ فَقَالَ لَهُ: لَمْ أَفْعَلْ، وَ لَكِنِّي أَقْبَلْتُ وَ نَزَلْتُ تَحْتَ رَايَةِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ وَ بِتُّ مَعَهُ وَ أَصْبَحْتُ، فَقَالَ عَمْرُو [بْنُ حُرَيْثٍ]: صَدَقَ أَصْلَحَكَ اَللَّهُ. فَرَفَعَ اَلْقَضِيبَ [اِبْنُ زِيَادٍ] فَاعْتَرَضَ بِهِ وَجْهَ اَلْمُخْتَارِ فَخَبَطَ عَيْنَهُ فَشَتَرَهَا ، وَ قَالَ: أَوْلَى لَكَ! أَمَا وَ اَللَّهِ لَوْ لاَ شَهَادَةُ عَمْرٍو لَضَرَبْتُ عُنُقَكَ؛ اِنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى اَلسِّجْنِ، فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى اَلسِّجْنِ، فَحُبِسَ فِيهِ حَتَّى قُتِلَ اَلْحُسَيْنُ [عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ] .
زبان ترجمه:

مقتل أبي مخنف ;  ج ۱  ص ۷۹

وقتى آفتاب بالا آمد [و روز شد] درب [قصر] عبيد الله بن زياد بازشد، و به مردم اجازۀ ورود داده شد، مختار هم در ميان واردين داخل [قصر] شد، عبيد الله او را صدا زد، گفت: آيا تو ميان جمعيت مى‌آمده‌اى، تا [مسلم] بن عقيل را يارى كنى‌؟ گفت:[نه] من اين كار را نكرده‌ام، من زير پرچم عمرو بن حريث قرار گرفته بودم، و با او همكارى مى‌كردم تا اينكه صبح شد. [در اين هنگام] عمرو بن حريث گفت: امير، خدا سلامتت بدارد، راست مى‌گويد. [با اين حال ابن زياد] چوبدستى‌اش را بلند كرد و به صورت مختار كوفت، و ضربه محكمى هم به چشمش زد بطورى كه پلك چشمش شكافته شد. گفت: واى بر تو، و الله اگر شهادت عمرو نبود گردنت را قطع مى‌كردم، او را به زندان ببريد، [مأمورين] او را به زندان بردند و تا قتل [امام] حسين عليه السّلام در زندان بود.

divider