شناسه حدیث :  ۴۸۱۴۱۶

  |  

نشانی :  صحيفة الإمام الرضا عليه السلام  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۳  

عنوان باب :   متن الصحيفة

معصوم :   امام رضا (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ بِإِسْنَادِهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ قَالَ حَدَّثَتْنِي أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ قَالَتْ: قَبِلْتُ جَدَّتَكَ فَاطِمَةَ بِالْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ - فَلَمَّا وُلِدَ اَلْحَسَنُ جَاءَ اَلنَّبِيُّ فَقَالَ - يَا أَسْمَاءُ هَاتِ اِبْنِي - فَدَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فِي خِرْقَةٍ صَفْرَاءَ - فَرَمَى بِهَا اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ قَالَ يَا أَسْمَاءُ - أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ أَلاَّ تَلُفُّوا اَلْمَوْلُودَ فِي خِرْقَةٍ صَفْرَاءَ - فَلَفَّفْتُهُ فِي خِرْقَةٍ بَيْضَاءَ وَ دَفَعْتُهُ إِلَيْهِ - فَأَذَّنَ فِي أُذُنِهِ اَلْيُمْنَى وَ أَقَامَ فِي اَلْيُسْرَى - ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ بِأَيِّ شَيْءٍ سَمَّيْتَ اِبْنِي هَذَا - قَالَ عَلِيٌّ مَا كُنْتُ لِأَسْبِقَكَ بِاسْمِهِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ - وَ قَدْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ أُسَمِّيَهُ حَرْباً فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ - وَ أَنَا لاَ أَسْبِقُ بِاسْمِهِ رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ فَهَبَطَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ - فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اَلْعَلِيُّ اَلْأَعْلَى يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ - وَ يَقُولُ لَكَ عَلِيٌّ مِنْكَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى - وَ لاَ نَبِيَّ بَعْدَكَ - فَسَمِّ اِبْنَكَ هَذَا بِاسْمِ اِبْنِ هَارُونَ - فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَا اِسْمُ اِبْنِ هَارُونَ يَا جِبْرِيلُ - قَالَ شَبَّرُ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِسَانِي عَرَبِيٌّ - قَالَ سَمِّهِ اَلْحَسَنَ قَالَتْ أَسْمَاءُ فَسَمَّاهُ اَلْحَسَنَ - فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ سَابِعِهِ - عَقَّ عَنْهُ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ - وَ أَعْطَى اَلْقَابِلَةَ فَخِذَ كَبْشٍ- وَ حَلَقَ رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقَ بِوَزْنِ اَلشَّعْرِ وَرِقاً - وَ طَلَى رَأْسَهُ بِالْخَلُوقِ ثُمَّ قَالَ - يَا أَسْمَاءُ اَلدَّمُ فِعْلُ - قَالَتْ أَسْمَاءُ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ حَوْلٍ مِنْ مَوْلِدِ اَلْحَسَنِ - وُلِدَ اَلْحُسَيْنُ فَجَاءَ اَلنَّبِيُّ فَقَالَ يَا أَسْمَاءُ - هَلُمِّي هَاتِ اِبْنِي - فَدَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فِي خِرْقَةٍ بَيْضَاءَ فَأَذَّنَ فِي أُذُنِهِ اَلْيُمْنَى - وَ أَقَامَ فِي اَلْيُسْرَى وَ وَضَعَهُ فِي حَجْرِهِ وَ بَكَى - قَالَتْ أَسْمَاءُ قُلْتُ فِدَاكَ أَبِي وَ أُمِّي مِمَّ بُكَاءُكَ - قَالَ مِنِ اِبْنِي هَذَا - قُلْتُ إِنَّهُ وُلِدَ اَلسَّاعَةَ- قَالَ يَا أَسْمَاءُ تَقْتُلُهُ اَلْفِئَةُ اَلْبَاغِيَةُ مِنْ بَعْدِي - لاَ أَنَالَهُمُ اَللَّهُ شَفَاعَتِي ثُمَّ قَالَ - يَا أَسْمَاءُ لاَ تُخْبِرِي فَاطِمَةَ بِهَذَا - فَإِنَّهَا قَرِيبَةُ عَهْدٍ بِوِلاَدَةٍ - ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ بِأَيِّ شَيْءٍ سَمَّيْتَ اِبْنِي هَذَا - قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مَا كُنْتُ لِأَسْبِقَكَ بِاسْمِهِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ - وَ قَدْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ أُسَمِّيَهُ حَرْباً - فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ - مَا كُنْتُ لِأَسْبِقَ بِاسْمِهِ رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ - فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ اَلْجَبَّارُ يَقْرَأُ عَلَيْكَ اَلسَّلاَمَ - وَ يَقُولَ عَلِيٌّ مِنْكَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى وَ لاَ نَبِيَّ بَعْدَكَ - سَمِّ اِبْنَكَ هَذَا بِاسْمِ اِبْنِ هَارُونَ - قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ مَا اِسْمُ اِبْنِ هَارُونَ قَالَ شَبِيرٌ - فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِسَانِي عَرَبِيٌّ قَالَ سَمِّهِ حسين[اَلْحُسَيْنَ] - فَسَمَّاهُ اَلْحُسَيْنَ - ثُمَّ عَقَّ عَنْهُ يَوْمَ سَابِعِهِ بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ - وَ أَعْطَى اَلْقَابِلَةَ فَخِذَ كَبْشٍ - وَ حَلَقَ رَأْسَهُ وَ تَصَدَّقَ بِوَزْنِ شَعْرِهِ وَرِقاً - وَ طَلَى رَأْسَهُ بِالْخَلُوقِ ثُمَّ قَالَ - اَلدَّمُ فِعْلُ .
زبان ترجمه:

صحيفة الرضا علیه السلام / ترجمه حجازی ;  ج ۱  ص ۶۲

با اسناد نقل شده امام رضا(عليه السلام)از پدرش على بن الحسين(عليه السلام) روايت مى‌كند كه: اسماء دختر عميس گفت:جدّۀ شما فاطمه(عليها السلام)را در زايمان حسن و حسين(عليهما السلام)قابله بودم.پس هنگامى كه حسن(عليه السلام)به دنيا آمد،پيامبر اكرم(صلى الله عليه و آله)وارد شد و فرمود: اى اسماء،پسرم را بياور،پس حسن(عليه السلام)را در جامه‌اى زرد به وى دادم.پيامبر جامۀ زرد از او دور كرد و فرمود: اى اسماء،مگر با تو عهد نكردم كه نوزاد را جامۀ زرد نپوشانى‌؟ آنگاه او را در جامه‌اى سپيد پوشاندم و به ايشان دادم.سپس پيامبر(صلى الله عليه و آله)در گوش راست وى اذان و در گوش چپش اقامه گفت.پس از آن به على(عليه السلام)فرمود:اين پسرم را چه ناميده‌اى‌؟ على(عليه السلام)فرمود:اى فرستادۀ خدا،در نام‌گذارى او من بر شما پيشى نمى‌گيرم،ولى من دوست داشتم نام او را حرب بگذارم.پيامبر(صلى الله عليه و آله)فرمود:من نيز در نام‌گذارى او به پروردگارم سبقت نمى‌گيرم.در اين حال جبرئيل(عليه السلام)فرود آمد و عرض كرد: اى محمد!خداى بلند مرتبه تو را درود مى‌فرستد و مى‌فرمايد: على در پيشگاه تو به مانند هارون در برابر موسى مى‌باشد،جز اينكه پس از تو پيامبرى نيست،بنا بر اين پسرت را به اسم پسر هارون نام‌گذارى كن.پيامبر(صلى الله عليه و آله)فرمود،اى جبرئيل نام پسر هارون چيست‌؟ جبرئيل گفت:[شبر]پيامبر(صلى الله عليه و آله)فرمود:زبان من عربى است. جبرئيل گفت:او را حسن نام گذار. أسماء گفت:سپس پيامبر(صلى الله عليه و آله)او را حسن ناميد. پس از آن هنگامى كه حسن(عليه السلام)هفت روزه شد، پيامبر اكرم او را به دو قوچ كه سفيدى آنها از سياهى آنها بيشتر بود عقيقه كرد،و به قابله قوچى بخشيد.و سر حسن(عليه السلام)را تراشيد و به وزن موى او نقره صدقه داد و سپس سر حسن(عليه السلام)را روغنى خوشبو ماليد.و فرمود:اى اسماء،خون از آداب جاهليت است. سپس اسماء گفت:چون يك سال از تولد حسن(عليه السلام) گذشت،حسين(عليه السلام)تولد يافت.در اين هنگام پيامبر(صلى الله عليه و آله)بر من وارد شد و فرمود:پسرم آرا بياور.حسين(عليه السلام)را به او دادم در حالى كه وى را به جامه‌اى سپيد پوشانيده بودم.آن حضرت در گوش راست وى اذان و در گوش چپش اقامه گفت،و او را در دامن خود نهاد و گريه كرد. أسماء گفت:عرض كردم،پدر و مادرم فداى شما،گريه شما براى چيست‌؟ پيامبر(صلى الله عليه و آله)فرمود:براى اين پسرم مى‌گريم،گفتم:او هم اكنون متولد شده است.پيامبر اكرم(صلى الله عليه و آله)فرمود:اى اسماء،گروهى سركش- پس از من-او را مى‌كشند،شفاعت من در نزد خداى براى آنها نيست.سپس پيامبر فرمود:اى اسماء،اين خبر را به فاطمه نگويى چرا كه او تازه وضع حمل كرده است. آنگاه به على(عليه السلام)فرمود:اين پسرم را چه ناميده‌اى‌؟ على(عليه السلام)فرمود:من در نامگذارى او بر شما پيشى نمى‌گيرم،اگر چه دوست داشتم نام او را حرب بگذارم.پيامبر(صلى الله عليه و آله)فرمود:من نيز در نامگذارى او بر پروردگارم-عز و جل-سبقت نمى‌گيرم.در اين حال جبرئيل بر پيامبر فرود آمد و گفت:خداى بلند مرتبه تو را سلام مى‌فرستد و مى‌فرمايد:او را به نام پسر هارون نامگذارى كن. پيامبر فرمود:نام پسر هارون چيست‌؟ جبرئيل گفت:شبير. پيامبر(صلى الله عليه و آله)فرمود:زبان من عربى است.جبرئيل گفت:او را حسين نام گذار. پس چون حسين(عليه السلام)هفت روزه شد[پيامبر اكرم او را عقيقه كرد]به دو قوچ كه سپيدى آنها از سياهيشان افزون بود و سر حسين(عليه السلام)را تراشيد،و به وزن موى سر او نقره صدقه داد و سر او را روغنى خوشبو ماليد.سپس فرمود: اى اسماء!خون از آداب جاهليت عرب است،و قابله را ران گوسفندى بخشيد

divider