شناسه حدیث :  ۴۸۰۴۵۳

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۸  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الثالث عشر في بيان أحكام الأموات الفصل الخامس في آداب الدفن و آداب ما بعد الدفن

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رُوِيَ بِسَنَدٍ صَحِيحٍ عَنِ اَلْإِمَامِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ كَمْ مِنْ مَيِّتٍ فِي ضِيقٍ وَ شِدَّةٍ يُوَسِّعُ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ يَرْفَعُ عَنْهُ ضِيقَهُ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ إِنَّ هَذَا اَلْفَرَجَ اَلَّذِي حَدَثَ لَكَ كَانَ بِسَبَبِ صَلاَةِ أَخِيكَ اَلْمُؤْمِنِ فُلاَنٍ مِنْ أَجْلِكَ. سَأَلَ اَلرَّاوِي: لِي مَيِّتَانِ، هَلْ يُمْكِنُ أَنْ أُشْرِكَهُمَا فِي رَكْعَتَيْ صَلاَةٍ، قَالَ: نَعَمْ، وَ قَالَ: إِنَّ اَلْمَيِّتَ يَفْرَحُ وَ يَحْصُلُ عَلَى اَلْفَرَجِ بِدُعَاءِ اَلاِسْتِغْفَارِ اَلَّذِي يُدْعَى لَهُ كَمَا يَفْرَحُ اَلْمُؤْمِنُ بِالْهَدِيَّةِ تُرْسَلُ إِلَيْهِ، وَ قَالَ: إِنَّ اَلصَّلاَةَ وَ اَلصِّيَامَ وَ اَلْحَجَّ وَ اَلتَّصَدُّقَ وَ سَائِرَ أَعْمَالِ اَلْخَيْرِ تَدْخُلُ إِلَى قَبْرِهِ، وَ يُكْتَبُ ثَوَابُ تِلْكَ اَلْأَعْمَالِ لِمَنْ قَامَ بِهَا وَ لِلْمَيِّتِ كِلَيْهِمَا.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۷۶۶

و به سند صحيح منقول است از حضرت صادق عليه السّلام كه بسا باشد كه ميّت در تنگى و شدّتى بوده باشد و حق تعالى بر او وسعت دهد و تنگى را از او بردارد،پس به او گويند كه اين فرج كه تو را رو داد به سبب نمازى است كه فلان برادر مؤمن براى تو كرد.راوى پرسيد كه دو ميّت را در دو ركعت نماز شريك مى‌توانم كرد؟فرمود: بلى و فرمود كه ميّت شاد مى‌شود و فرح مى‌يابد به دعا و استغفارى كه براى او كنند چنان‌چه زنده شاد مى‌شود به هديه كه براى او برند و فرمود كه بر ميت داخل مى‌شود در قبرش نماز و روزه و حج و تصدّق و ساير عمل‌هاى خير و دعا و ثواب آن اعمال براى كسى كه كرد براى مرده هردو نوشته مى‌شود

divider