شناسه حدیث :  ۴۸۰۴۲۲

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۳۵  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الثالث عشر في بيان أحكام الأموات الفصل الأول في بيان آداب و أحكام حال الاحتضار و رفع الميت

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ فِي حَدِيثٍ حَسَنٍ عَنِ اَلْإِمَامِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ رُوِيَ أَنَّهُ إِذَا وُضِعَ اَلْمُؤْمِنُ اَلْمَيِّتُ فِي اَلْقَبْرِ نُودِيَ: أَوَّلُ عَطَاءٍ أَعْطَيْنَاكَ هُوَ اَلْجَنَّةُ وَ أَوَّلُ عَطَاءٍ أَعْطَيْنَا اَلَّذِينَ حَضَرُوا جَنَازَتَكَ غُفْرَانُ ذُنُوبِهِمْ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۷۱۹

و در حديث حسن از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه چون مؤمن را به قبر مى‌گذارند او را ندا مى‌كنند كه اوّل عطايى كه تو را داديم بهشت است و اوّل عطايى كه داديم آنها را كه با جنازه تو آمده‌اند آمرزش گناهان است .

divider