شناسه حدیث :  ۴۸۰۴۱۹

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۳۵  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الثالث عشر في بيان أحكام الأموات الفصل الأول في بيان آداب و أحكام حال الاحتضار و رفع الميت

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رُوِيَ عَنِ اَلْإِمَامِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: مَا مِنْ شَخْصٍ إِلاَّ وَ يُوَكِّلُ اَلشَّيْطَانُ جَمْعاً مِنَ اَلشَّيَاطِينِ لِيُشَكِّكُوهُ فِي دِينِهِ عِنْدَ مَوْتِهِ فَتَخْرُجُ رُوحُهُ، فَإِذَا كَانَ مُؤْمِناً لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُؤَثِّرَ فِيهِ، فَلَقِّنُوا إِذْ ذَاكَ مَوْتَاكُمْ كَلِمَاتِ اَلْفَرَجِ وَ اَلشَّهَادَةَ بِوَحْدَانِيَّةِ اَللَّهِ وَ اَلْإِقْرَارَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ اَلْأَئِمَّةِ اَلطَّاهِرِينَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ وَاحِداً وَاحِداً بِخُصُوصِهِ، لِيُصَدَّ عَنِ اَلتَّحَدُّثِ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۷۱۸

و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه هيچ‌كس نيست مگر آن‌كه شيطان در وقت مردن جمعى از شياطين را موكل مى‌گرداند بر او كه او را به شك اندازند در دين خود تا جانش مفارقت كند و اگر مؤمن كامل باشد نمى‌توانند بر او دست يافت، پس در آن حال تلقين ايشان بكنيد كلمات فرج و شهادت به وحدانيت خدا و اقرار به حضرت رسالت و ائمّه طاهرين عليهم السّلام يك يك را به خصوص تا از سخن گفتن باز
ماند

divider