شناسه حدیث :  ۴۸۰۳۹۵

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۱۸  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الثاني عشر في بيان الصلوات الواجبة التي لا تختص بيوم أو شهر، و الصلوات المسنونة التي لا تخص وقتا معينا، و الأعمال التي تتعلق بالأشهر غير العربية. الفصل الرابع في بيان صلاة الإمام أمير المؤمنين عليه السّلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى اَلسَّيِّدُ وَ اَلشَّيْخُ عَنِ اَلْإِمَامِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ مَنْ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ صَلاَةَ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَخْرُجُ مِنْ ذُنُوبِهِ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ، وَ قُضِيَتْ حَاجَاتُهُ، يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بَعْدَ اَلْحَمْدِ سُورَةَ اَلتَّوْحِيدِ خَمْسِينَ مَرَّةً. فَإِذَا فَرَغَ مِنَ اَلصَّلاَةِ قَرَأَ هَذَا اَلدُّعَاءَ وَ هُوَ تَسْبِيحُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ سُبْحَانَ مَنْ لاَ تَبِيدُ مَعَالِمُهُ، سُبْحَانَ مَنْ لاَ تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ، سُبْحَانَ مَنْ لاَ اِضْمِحْلاَلَ لِفَخْرِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لاَ يَنْفَدُ مَا عِنْدَهُ، سُبْحَانَ مَنْ لاَ اِنْقِطَاعَ لِمُدَّتِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لاَ يُشْرِكُ أَحَداً فِي أَمْرِهِ، سُبْحَانَ مَنْ لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ. وَ يَدْعُو بَعْدَ ذَلِكَ وَ يَقُولُ: يَا مَنْ عَفَا عَنِ اَلسَّيِّئَاتِ وَ لَمْ يُجَازِ بِهَا، اِرْحَمْ عَبْدَكَ يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ، نَفْسِي أَنَا عَبْدُكَ يَا سَيِّدَاهْ، أَنَا عَبْدُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ يَا رَبَّاهْ، بِكَ إِلَهِي بِكَيْنُونِيَّتِكَ يَا أَمَلاَهْ، يَا رَحْمَانَاهْ يَا غِيَاثَاهْ عَبْدُكَ عَبْدُكَ لاَ حِيلَةَ لَهُ يَا مُنْتَهَى رَغْبَتَاهْ، يَا مُجْرِيَ اَلدَّمِ فِي عُرُوقِ عَبْدِكَ يَا سَيِّدَاهْ يَا مَالِكَاهْ، أَيَا هُوَ أَيَا هُوَ أَيَا هُوَ يَا رَبَّاهْ، عَبْدُكَ لاَ حِيلَةَ لِي وَ لاَ غِنَى بِي عَنْ نَفْسِي، وَ لاَ أَسْتَطِيعُ لَهَا ضَرّاً وَ لاَ نَفْعاً، وَ لاَ أَجِدُ مَنْ أُصَانِعُهُ، تَقَطَّعَتْ أَسْبَابُ اَلْخَدَائِعِ عَنِّي، وَ اِضْمَحَلَّ كُلُّ مَظْنُونٍ عَنِّي، أَفْرَدَنِي اَلدَّهْرُ إِلَيْكَ فَقُمْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ هَذَا اَلْمَقَامَ، يَا إِلَهِي بِعِلْمِكَ كَانَ هَذَا كُلُّهُ فَكَيْفَ أَنْتَ صَانِعٌ بِي، وَ لَيْتَ شَعْرِي كَيْفَ تَقُولُ لِدُعَائِي، أَ تَقُولُ نَعَمْ أَمْ تَقُولُ لاَ، فَإِنْ قُلْتَ لاَ فَيَا وَيْلِي يَا وَيْلِي يَا وَيْلِي يَا عَوْلِي يَا عَوْلِي يَا عَوْلِي، يَا شِقْوَتِي يَا شِقْوَتِي يَا شِقْوَتِي، يَا ذُلِّي يَا ذُلِّي يَا ذُلِّي، إِلَى مَنْ وَ مِمَّنْ أَوْ عِنْدَ مَنْ أَوْ كَيْفَ أَوْ مَاذَا أَوْ إِلَى أَيِّ شَيْءٍ أَلْجَأُ، وَ مَنْ أَرْجُو وَ مَنْ يَجُودُ عَلَيَّ بِفَضْلِهِ حِينَ تَرْفِضُنِي يَا وَاسِعَ اَلْمَغْفِرَةِ، وَ إِنْ قُلْتَ نَعَمْ كَمَا هُوَ اَلظَّنُّ بِكَ وَ اَلرَّجَاءُ لَكَ فَطُوبَى لِي، أَنَا اَلسَّعِيدُ وَ أَنَا اَلْمَسْعُودُ فَطُوبَى لِي، وَ أَنَا اَلْمَرْحُومُ، يَا مُتَرَحِّمُ يَا مُتَرَحِّمُ يَا مُتَرَئِّفُ يَا مُتَعَطِّفُ يَا مُتَجَبِّرُ يَا مُتَمَلِّكُ يَا مُقْسِطُ لاَ عَمَلَ لِي أَبْلُغُ بِهِ نَجَاحَ حَاجَتِي، أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ اَلَّذِي جَعَلْتَهُ فِي مَكْنُونِ غَيْبِكَ وَ اِسْتَقَرَّ عِنْدَكَ فَلاَ يَخْرُجُ مِنْكَ إِلَى شَيْءٍ سِوَاكَ، اَللَّهُمَّ بِهِ وَ بِكَ وَ بِهِ فَإِنَّهُ أَجَلُّ وَ أَشْرَفُ أَسْمَائِكَ، لاَ شَيْءَ لِي غَيْرُ هَذَا وَ لاَ أَحَدَ أَعْوَدُ عَلَيَّ مِنْكَ، يَا كَيْنُونُ يَا مُكَوِّنُ، يَا مَنْ عَرَّفَنِي نَفْسَهُ، يَا مَنْ أَمَرَنِي بِطَاعَتِهِ، يَا مَنْ نَهَانِي عَنْ مَعْصِيَتِهِ، وَ يَا مَدْعُوُّ وَ يَا مَسْئُولُ، يَا مَطْلُوباً إِلَيْكَ رَفَضْتُ وَصِيَّتَكَ اَلَّتِي أَوْصَيْتَنِي بِهَا وَ لَمْ أُطِعْكَ، وَ لَوْ أَطَعْتُكَ فِيمَا أَمَرْتَنِي لَكَفَيْتَنِي مَا قُمْتُ إِلَيْكَ فِيهِ، وَ أَنَا مَعَ مَعْصِيَتِي لَكَ رَاجٍ فَلاَ تَحُلْ بَيْنِي وَ بَيْنَ مَا رَجَوْتُ، يَا مُتَرَحِّماً لِي أَعِذْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَ مِنْ خَلْفِي، وَ مِنْ فَوْقِي وَ مِنْ تَحْتِي، وَ مِنْ كُلِّ جِهَاتِ اَلْإِحَاطَةِ بِي. اَللَّهُمَّ بِمُحَمَّدٍ سَيِّدِي وَ بِعَلِيٍّ وَلِيِّي وَ بِالْأَئِمَّةِ اَلرَّاشِدِينَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ اِجْعَلْ عَلَيْنَا صَلَوَاتِكَ وَ رَأْفَتَكَ وَ رَحْمَتَكَ، وَ أَوْسِعْ عَلَيْنَا مِنْ رِزْقِكَ، وَ اِقْضِ عَنَّا اَلدَّيْنَ وَ جَمِيعَ حَوَائِجَنَا يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ، إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. ثُمَّ قَالَ اَلْإِمَامُ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: إِنَّ مَنْ صَلَّى هَذِهِ اَلصَّلاَةَ وَ قَرَأَ هَذَا اَلدُّعَاءَ لاَ يَبْقَى بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ تَعَالَى ذَنْبٌ إِلاَّ وَ غُفِرَ .
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۶۸۸

و سيّد و شيخ از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه هركه چهار ركعت نماز امير المؤمنين عليه السّلام را به جا آورد از گناهان بيرون رود مانند روزى كه از مادر متولّد شده بوده و حاجت‌هاى او برآورده شود و در هرركعت سورۀ حمد و پنجاه مرتبه توحيد بخواند و چون فارغ شود اين دعا را بخواند كه تسبيح آن حضرت(است):
سبحان من لا تبيد معالمه،سبحان من لا تنقص خزآئنه،سبحان من لا اضمحلال لفخره،سبحان من لا ينفد ما عنده،سبحان من لا انقطاع لمدّته،سبحان من لا يشارك في أمره،سبحان من لا إله غيره.
پاك و منزه است خدايى كه نشانه‌هايش نابود نمى‌شود،منزه است خدايى كه گنج‌هايش نقصان نمى‌يابد،منزه است خدايى كه مفاخرش زوال نخواهد يافت،منزه است خدايى كه آنچه نزد اوست(از خير و نعمت‌هايش)تمامى ندارد،
منزه است خدايى كه دوران سلطنتش ابدى است منزه است،خدايى كه در كارش هيچ كس را شريك نمى‌گرداند،منزه است خدايى كه غير او خدايى نيست.
پس دعا كند بعد از اين و بگويد:
اى خدايى كه از گناهان بندگان درمى‌گذرى و كيفر نمى‌كنى!به حال اين بنده‌ات ترحم فرما،خدايا!مرا به كرمت درياب،من،من بندۀ توام،اى سيد و مولاى من!من بندۀ توام كه در حضور تو به دعا آمده‌ام،اى پروردگار!خدايا!به سرّ ذات تو قسم،اى آرزوى من!اى مهربان بر خلق!اى فريادرس خلق!من بندۀ توام!آن بنده‌اى كه به كلى بيچاره است،اى منتهاى آرزوى من!اى گردانندۀ خون در عروق من!اى آقاى من!اى صاحبم!اى هو،اى هو،اى پروردگار عالم!من بنده،بندۀ بيچارۀ توام كه از خود هيچ ندارم و بر نفع و ضرر خود هيچ توانايى ندارم و كسى كه از او چاره جويم نمى‌يابم،اسباب چاره‌ها همه از من قطع شده است و هرجا گمان نيك مى‌بردم از نظرم نابود گرديد،اينك روزگار مرا تنها و غريب به درگاه تو آورده كه در پيشگاه حضور تو ايستاده‌ام.
اى خداى من!آنچه گفتم همه مشهود علم ازلى توست،تا تو(به لطف و احسان)با من چه كنى و كاش مى‌دانستم كه پاسخ دعاى من چه خواهى فرمود،دعايم را اجابت،يا رد مى‌كنى‌؟پس اگر مرا رد كنى و از تو محروم شوم پس واى بر من!اى واى بر من!اى واى بر من!اى واى بر بى‌نوايى من!اى واى بر بى‌نوايى من!اى واى بر بى‌نوايى من!
اى واى بر بدبختى من!اى واى بر بدبختى من!اى واى بر بدبختى من!اى واى بر ذلت من!اى واى بر ذلت من!اى واى بر ذلت من!
ديگر به سوى كه روم و از كه و نزد كه و چگونه و يا به چه درگاه پناه آورم و به جود و احسان كه اميدوار باشم هنگامى كه اى خدا تو مرا رد كنى(و از درگاه كرمت برانى)؟اى وسيع
بخشش!
و اگر مرا قبول كنى و مقبول درگاه تو شوم،چنان‌كه گمان من به تو اين است و اميدم به كرم تو چنين،پس در اين حال خوشا بر احوال من!من در اين صورت سعادتمندم و خوشبخت!پس خوشا بر احوال من!و من رحم شده‌ام!
اى خداى بسيار رحيم و رئوف و بسيار مهربان!اى خداى بسيار جبار و مقتدر!اى خداى عادل دادگر!مرا عملى كه قابل برآمدن حاجتم باشد نيست،از تو درخواست مى‌كنم به حقّ‌ آن اسمى كه در سرّ غيب خود پنهان داشته‌اى و نزد تو محفوظ‍‌ است و از نزد تو به سوى هيچ كس غير تو خارج نخواهد شد،از تو به آن اسم مسئلت مى‌كنم به حق آن اسم و به حقّ‌ خودت و آن نام كه اجل و اشرف نام‌هاى توست،مرا به غير از اين نام توسلى نيست و كسى بيش از تو بر من سودمند نيست،اى هستى صرف!اى هست‌كن جهان هستى!اى كسى كه خود را به من شناساندى!كردى اى خدايى كه مرا به طاعت خود امر كردى و از عصيان خود نهى فرمودى!اى كسى كه همه تو را مى‌خوانند و از تو مى‌خواهند و مطلوب همه تويى!اى خدا! من سفارش تو را ترك گفتم و اطاعتت نكردم و اگر در آنچه مرا امر مى‌فرمودى تو را اطاعت مى‌كردم البته براى هرامرى به درگاه تو مى‌آمدم مرا كفايت مى‌فرمودى و من با وجود آن‌كه معصيت تو كردم به لطف تو اميدوارم،پس حاجتم را برآور و بين من و اميدهايى كه به تو دارم جدايى ميفكن.اى بسيار مهربان با من!از هرشرى كه مرا از پيش رو و پشت سر و بالا و زير و از هرجانب احاطه‌ام كند در پناه خود گير.
خدايا!تو را قسم مى‌دهم به محمد صلّى اللّه عليه و آله سيد من و به على عليه السّلام مولاى من و به امامان هاديان من عليهم السّلام كه درود و تحيت و رأفت و رحمتت را بر ما مقرر بدارى و رزق خود را بر ما وسيع گردانى
و دين ما ادا فرمايى و كليۀ حاجت‌هاى ما برآورى،اى خدا،اى خدا،اى خدا!تنها تو بر همۀ امور عالم توانا هستى.
پس حضرت فرمود كه هركه اين نماز را بكند و اين دعا را بخواند هيچ گناهى ميان او و خدا نماند مگر آمرزيده شود.

divider