شناسه حدیث :  ۴۸۰۳۶۷

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸۶  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب العاشر في أعمال كل شهر

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

وَ بِسَنَدٍ صَحِيحٍ عَنِ اَلْإِمَامِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ رُوِيَ أَنَّ اَلرَّسُولَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ صَامَ مُدَّةً مِنَ اَلزَّمَنِ صِيَاماً مُسْتَحَبّاً حَتَّى ظَنَّ اَلنَّاسُ أَنَّهُ لاَ يُفْطِرُ بَعْدَ ذَلِكَ أَبَداً، وَ أَفْطَرَ مُدَّةً حَتَّى ظَنَّ اَلنَّاسُ أَنَّهُ لَنْ يَصُومَ بَعْدَهَا صِيَاماً مُسْتَحَبّاً أَبَداً، ثُمَّ صَامَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ صَوْمَ دَاوُدَ وَ هُوَ أَنْ يَصُومَ يَوْماً وَ يُفْطِرَ يَوْماً، ثُمَّ اِكْتَفَى بِصِيَامِ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ بِالنَّحْوِ اَلَّذِي مَرَّ، لِيَتَيَسَّرَ عَلَى اَلْأُمَّةِ اَلاِسْتِنَانُ بِسُنَّتِهِ، وَ قَالَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ مَنْ صَامَ كَذَلِكَ فَكَأَنَّمَا صَامَ اَلْعَامَ كُلَّهُ، وَ بِذَلِكَ تَذْهَبُ عَنْ صَدْرِهِ اَلْوَسَاوِسُ اَلشَّيْطَانِيَّةُ. سَأَلَ اَلرَّاوِي: فَمَا هِيَ تِلْكَ اَلْأَيَّامُ؟ فَقَالَ: أَوَّلُ خَمِيسٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَ أَوَّلُ أَرْبِعَاءَ مِنَ اَلْعَشْرِ اَلْأَوَاسِطِ وَ آخِرُ خَمِيسٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ. سَأَلَ اَلرَّاوِي: وَ لِمَا ذَا يَصُومُ هَذِهِ اَلْأَيَّامَ بِالْخُصُوصِ؟ فَقَالَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ: لِأَنَّ اَلْعَذَابَ كَانَ يَنْزِلُ عَلَى اَلْأُمَمِ اَلْمَاضِيَةِ فِي هَذِهِ اَلْأَيَّامِ. فَأَمَرَ أَنْ يَصُومُوا هَذِهِ اَلْأَيَّامَ مِنْ أَجْلِ دَفْعِ اَلْعَذَابِ . وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى قَالَ: يُصَامُ اَلْخَمِيسُ لِأَنَّ أَعْمَالَ اَلْعِبَادِ تُعْرَضُ فِي هَذَا اَلْيَوْمِ عَلَى اَللَّهِ، وَ يُصَامُ اَلْأَرْبِعَاءُ أَوَّلَ اَلْعَشْرِ اَلْأَوَاسِطِ لِأَنَّ نَارَ جَهَنَّمَ خُلِقَتْ فِي يَوْمِ اَلْأَرْبِعَاءِ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۶۱۳

و به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله مدّتى روزۀ سنّت آن‌قدر گرفت كه مردم گمان كردند كه هرگز افطار نخواهد كرد و مدتى افطار كرد كه گمان كردند كه ديگر روزه سنّت نخواهد گرفت پس مدّتى روزه داود عليه السّلام گرفت كه يك روز روزه مى‌داشت و يك روز افطار مى‌فرمود پس در آخر عمر اكتفا نمود به روزه سه روز در هرماه به نحوى كه گذشت تا آن‌كه بر امّت آسان باشد متابعت آن حضرت و فرمود كه اين روزه ثوابش برابر است با روزۀ تمام سال و وساوس شيطانى را از سينه برطرف مى‌كند راوى پرسيد كه كدام روزهاست‌؟فرمود كه پنج‌شنبۀ اول و چهارشنبۀ اوّل دهۀ دويّم و پنج‌شنبۀ آخر.پرسيد كه چرا اين روزها را روزه مى‌دارند؟فرمود:براى آن‌كه عذاب بر امت‌هاى سابق در اين روزها نازل مى‌شده است.پس امر كرد كه در اين روزها روزه بدارند براى دفع عذاب.
و در روايت ديگر فرمود كه پنج‌شنبه را براى اين روزه مى‌دارند كه اعمال بندگان را در اين روز بر خدا عرض مى‌كنند و چهارشنبۀ ميان را براى اين روزه مى‌دارند كه آتش جهنّم در روز چهارشنبه خلق شده است و روزه سپر آتش جهنّم است.

divider