شناسه حدیث :  ۴۸۰۲۹۱

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۶۵  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الخامس في بيان فضائل و أعمال شهر ذي الحجة المبارك الفصل الأول في بيان فضائل شهر ذي الحجة و العشر الأول و أعمالها

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ رَوَى اَلشَّيْخُ وَ اِبْنُ بَابَوَيْهِ وَ اَلسَّيِّدُ اِبْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ أَيَّامِ اَلْعَشْرِ هَذِهِ اَلْكَلِمَاتِ اَلْفَاضِلاَتِ عَشْرَ مَرَّاتٍ. أَعْطَاهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِكُلِّ تَهْلِيلَةٍ دَرَجَةً فِي اَلْجَنَّةِ مِنَ اَلدُّرِّ وَ اَلْيَاقُوتِ، مَا بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ مَسِيرَةَ مِائَةِ عَامٍ لِلرَّاكِبِ اَلْمُسْرِعِ، فِي كُلِّ دَرَجَةٍ مَدِينَةٌ فِيهَا قَصْرٌ مِنْ جَوْهَرٍ وَاحِدٍ، لاَ فَصْلَ فِيهَا، فِي كُلِّ مَدِينَةٍ مِنْ تِلْكَ اَلْمَدَائِنِ مِنَ اَلدُّورِ وَ اَلْحُصُونِ وَ اَلْغُرَفِ وَ اَلْبُيُوتِ وَ اَلْفُرُشِ وَ اَلْأَزْوَاجِ وَ اَلسَّرِيرِ وَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ، وَ مِنَ اَلنَّمَارِقِ وَ اَلزَّرَابِيِّ وَ اَلْمَوَائِدِ وَ اَلْخَدَمِ وَ اَلْأَنْهَارِ وَ اَلْأَشْجَارِ وَ اَلْحُلِيِّ وَ اَلْحُلَلِ مَا لاَ يَصِفُ خَلْقٌ مِنَ اَلْوَاصِفِينَ، فَإِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ أَضَاءَتْ كُلُّ شَعْرَةٍ مِنْهُ نُوراً، وَ اِبْتَدَرَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يَمْشُونَ أَمَامَهُ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى بَابِ اَلْجَنَّةِ، فَإِذَا دَخَلَهَا قَامُوا خَلْفَهُ وَ هُوَ أَمَامَهُمْ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى مَدِينَةٍ ظَاهِرُهَا يَاقُوتَةٌ حَمْرَاءُ وَ بَاطِنُهَا زَبَرْجَدَةٌ خَضْرَاءُ، فِيهَا أَصْنَافُ مَا خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي اَلْجَنَّةِ، وَ إِذَا اِنْتَهَوْا إِلَيْهَا قَالُوا: يَا وَلِيَّ اَللَّهِ هَلْ تَدْرِي مَا هَذِهِ اَلْمَدِينَةُ بِمَا فِيهَا؟ قَالَ: لاَ فَمَنْ أَنْتُمْ؟ قَالُوا: نَحْنُ اَلْمَلاَئِكَةُ اَلَّذِينَ شَهِدْنَاكَ فِي اَلدُّنْيَا يَوْمَ هَلَّلْتَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بِالتَّهْلِيلِ هَذِهِ اَلْمَدِينَةُ بِمَا فِيهَا ثَوَاباً لَكَ، وَ أَبْشِرْ بِأَفْضَلَ مِنْ هَذَا مِنْ ثَوَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى تَرَى مَا أَعَدَّ اَللَّهُ لَكَ فِي دَارِهِ دَارِ اَلسَّلاَمِ فِي جِوَارِهِ عَطَاءً لاَ يَنْقَطِعُ أَبَداً . وَ هَذِهِ هِيَ اَلتَّهْلِيلاَتُ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَللَّيَالِي وَ اَلدُّهُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ أَمْوَاجِ اَلْبُحُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ رَحْمَتُهُ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّوْكِ وَ اَلشَّجَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّعْرِ وَ اَلْوَبَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلْحَجَرِ وَ اَلْمَدَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ لَمْحِ اَلْعُيُونِ وَ اَلْبَصَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ فِي اَللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ وَ اَلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلرِّيَاحِ وَ اَلْبَرَارِي وَ اَلصُّخُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مِنَ اَلْيَوْمِ إِلَى يَوْمِ يُنْفَخُ فِي اَلصُّورِ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۳۳۸

و شيخ و ابن بابويه و سيّد بن طاووس-رضى اللّه عنهم-روايت كرده‌اند از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كه هركه هرروز از دهّۀ اوّل ذى الحجة اين تهليلات را ده مرتبه بخواند حق تعالى عطا كند او را به هرتهليلى درجه‌اى در بهشت از مرواريد و ياقوت و از ميان هردرجه تا درجۀ ديگر صد سال راه باشد به رفتار سوارى كه بتازد و در هردرجه شهرى بوده باشد و در آن شهر قصرى باشد،از يك جوهر كه در آن فصلى نباشد و در هرشهرى از آن شهرها از انواع جواهر و غرفه‌ها و خانه‌ها و فرش‌ها و كرسى‌ها و تخت‌ها و حوريان و نهال‌ها و متّكاها و خانه‌ها و خدمتكاران و درخت‌ها و نهرها و زيورها و حله‌ها بوده باشد كه وصف‌كننده قادر بر وصف آنها نباشد و چون از قبر بيرون آيد،از هرموى بدن او نورى ساطع باشد و مبادرت نمايد به سوى او هفتاد هزار ملك و از پيش رو و جانب راست و چپ او راه روند تا او را به
در بهشت برسانند و چون داخل بهشت شود او را مقدّم دارند و ملائكه از عقب او روند تا آن‌كه به شهرى برسد كه بيرونش از ياقوت سرخ باشد و اندرونش از زبرجد سبز و در آن شهر بوده باشد هرنعمتى كه حق تعالى در بهشت خلق كرده است.پس به او گويند كه اى دوست خدا!مى‌دانى كه اين شهر چيست‌؟گويد:نه،و شما كيستيد؟گويند:ما ملكى چنديم كه حاضر بوديم در هنگامى كه تو آن تهليلات را مى‌خواندى در دنيا و اين شهر و آنچه در آن هست از نعمت‌هاى الهى يك ثواب تو است بر خواندن آن تهليلات و بشارت باد تو را به بهتر از اين ثواب‌ها و پيوسته در جوار رحمت الهى خواهى بود در دار السّلام كه بلايى و غمى و مكروهى در آن نمى‌باشد و نعمت‌ها و رحمت‌هاى خدا هرگز از تو منطقع نمى‌گردد.
و تهليلات اين است: لا اله الا اللّه عدد اللّيالي و الدّهور،لا اله الا اللّه عدد امواج البحور،لا اله الا اللّه و رحمته خير ممّا يجمعون،لا اله الا اللّه عدد الشّوك و الشّجر،لا اله الا اللّه عدد الشّعر و الوبر،لا اله الا اللّه عدد الحجر و المدر،
لا اله الا اللّه عدد لمح العيون،لا اله الا اللّه في اللّيل إذا عسعس و الصّبح إذا تنفّس، لا اله الا اللّه عدد الرّياح و البراري و الصّخور،لا اله الا اللّه من اليوم الى يوم ينفخ في الصّور .
لا اله الا اللّه به تعداد شب‌ها و روزگاران،لا اله الا اللّه به شمارۀ موج‌هاى درياها،نيست معبود حقى جز خدا و رحمتش بهتر است از آنچه جمع مى‌كنند،لا اله الا اللّه به تعداد خار و درخت،لا اله الا اللّه به تعداد مو و كرك،لا اله الا اللّه به تعداد سنگ و كلوخ،لا اله الا اللّه به تعداد به هم زدن چشم‌ها،لا اله الا اللّه در شب كه بگردد و صبح كه برآيد،لا اله الا اللّه به شمارۀ بادها در بيابان‌ها و سنگ‌ها،لا اله الا اللّه از امروز تا روزى كه در صور دميده شود.

divider