شناسه حدیث :  ۴۸۰۲۷۹

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۵۸  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الرابع في أعمال ليالي و أيام شهر شوال المكرم و شهر ذي القعدة

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ رُوِيَ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّ أَوَّلَ رَحْمَةٍ نَزَلَتْ مِنَ اَلسَّمَاءِ عَلَى اَلْأَرْضِ كَانَتْ فِي اَلْخَامِسِ وَ اَلْعِشْرِينَ مِنْ ذِي اَلْقَعْدَةِ، فَمَنْ صَامَ هَذَا اَلْيَوْمَ وَ قَامَ لَيْلَهُ بِالْعِبَادَةِ كُتِبَ لَهُ عِبَادَةُ مِائَةِ سَنَةٍ صَامَ أَيَّامَهَا وَ قَامَ لَيَالِيَهَا بِالْعِبَادَةِ، وَ مَا مِنْ جَمَاعَةٍ اِجْتَمَعَتْ هَذَا اَلْيَوْمَ لِذِكْرِ اَللَّهِ تَعَالَى إِلاَّ قُضِيَتْ حَوَائِجُهُمْ قَبْلَ أَنْ يَتَفَرَّقُوا. وَ تَنْزِلُ فِي هَذِهِ اَللَّيْلَةِ أَلْفُ أَلْفِ رَحْمَةٍ مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى عَلَى اَلْعِبَادِ، تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ مِنْهَا خَاصٌّ لِمَنِ اِجْتَمَعُوا لِذِكْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ صَامُوا نَهَارَهُ وَ قَامُوا لَيْلَهُ. وَ وَرَدَ فِي رِوَايَةٍ أَنَّهُ يُسْتَحَبُّ اَلْإِتْيَانُ بِصَلاَةِ رَكْعَتَيْنِ وَقْتَ اَلْغَدَاةِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بَعْدَ فَاتِحَةِ اَلْكِتَابِ: سُورَةَ اَلشَّمْسِ خَمْسَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ يَقُولُ إِذَا فَرَغَ مِنْهَا وَ سَلَّمَ: لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ يَا مُقِيلَ اَلْعَثَرَاتِ أَقِلْنِي عَثْرَتِي يَا مُجِيبَ اَلدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِي يَا سَامِعَ اَلْأَصْوَاتِ اِسْمَعْ صَوْتِي وَ اِرْحَمْنِي وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِي يَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِكْرَامِ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۳۲۳

و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است كه اوّل رحمتى كه از آسمان به سوى زمين نازل شده در بيست و پنجم ماه ذى القعده بود،هركه اين روز را روزه دارد و شب او را به عبادت بايستد از براى او عبادت صد ساله نوشته شود كه روزها را روزه داشته باشد و شب‌ها را به عبادت به سر آورده باشد و هرجماعتى كه در اين روز جمع شوند براى ذكر پروردگار خود پيش از آن‌كه متفرق شوند حاجت ايشان برآورده شود و در اين روز هزار هزار رحمت از جانب حق تعالى بر بندگان نازل مى‌گردد و نود و نه رحمت از آنها مخصوص جمعى است كه مجتمع گردند و به ذكر خدا مشغول شوند و روزش را روزه بدارند و شبش را عبادت كنند.
و در روايتى وارد شده است كه مستحب است كه در اين روز،در وقت چاشت دو ركعت نماز به جا آورد و در هرركعت بعد از حمد پنج مرتبه سورۀ و الشمس بخواند و بعد از سلام اين دعا را بخواند:
لا حول و لا قوّة إلا باللّه العليّ‌ العظيم،يا مقيل العثرات أقلني عثرتي،يا مجيب الدّعوات أجب دعوتي،يا سامع الأصوات اسمع صوتي و ارحمني و تجاوز عن سيّئاتي يا ذا الجلال و الإكرام .
جنبش و قوّتى جز به خداى بلندمرتبۀ بزرگ نخواهد بود،اى درگذرندۀ از لغزش‌ها!از لغزشم درگذر؛اى اجابت‌كنندۀ دعايم اجابت فرما؛اى شنواى آوازها!صدايم بشنو و به من رحم كن و از بدكردارى‌ام بگذر و از آنچه نزد من است،اى خداى صاحب جلالت و بزرگوارى.

divider