شناسه حدیث :  ۴۸۰۱۷۱

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۵  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الثاني في بيان فضائل و أعمال شهر شعبان المبارك و أيامه و لياليه الفصل الخامس في بقية أعمال الشهر

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ بِسَنَدٍ مُعْتَبَرٍ جِدّاً رُوِيَ أَنَّ اَلْإِمَامَ اَلصَّادِقَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ كَانَ يَقْرَأُ فِي آخِرِ لَيْلَةٍ مِنْ شَعْبَانَ وَ اَللَّيْلَةِ اَلْأُولَى مِنْ رَمَضَانَ هَذَا اَلدُّعَاءَ: اَللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا اَلشَّهْرَ اَلْمُبَارَكَ اَلَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ اَلْقُرْآنَ وَ جَعَلْتَهُ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ اَلْهُدَى وَ اَلْفُرْقَانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنَا فِيهِ وَ سَلِّمْهُ لَنَا وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ، يَا مَنْ أَخَذَ اَلْقَلِيلَ وَ شَكَرَ اَلْكَثِيرَ اِقْبَلْ مِنِّي اَلْيَسِيرَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ لِي إِلَى كُلِّ خَيْرٍ سَبِيلاً وَ مِنْ كُلِّ مَا لاَ تُحِبُّ مَانِعاً يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ، يَا مَنْ عَفَا عَنِّي وَ عَمَّا خَلَوْتُ بِهِ مِنَ اَلسَّيِّئَاتِ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْنِي بِارْتِكَابِ اَلْمَعَاصِي عَفْوَكَ عَفْوَكَ عَفْوَكَ يَا كَرِيمُ، إِلَهِي وَعَظْتَنِي فَلَمْ أَتَّعِظْ وَ زَجَرْتَنِي عَنْ مَحَارِمِكَ فَلَمْ أَنْزَجِرْ فَمَا عُذْرِي فَاعْفُ عَنِّي يَا كَرِيمُ عَفْوَكَ عَفْوَكَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ اَلرَّاحَةَ عِنْدَ اَلْمَوْتِ وَ اَلْعَفْوَ عِنْدَ اَلْحِسَابِ عَظُمَ اَلذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ اَلْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ يَا أَهْلَ اَلتَّقْوَى وَ يَا أَهْلَ اَلْمَغْفِرَةِ عَفْوَكَ عَفْوَكَ اَللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَ اِبْنُ عَبْدِكَ وَ اِبْنُ أَمَتِكَ ضَعِيفٌ فَقِيرٌ إِلَى رَحْمَتِكَ وَ أَنْتَ مُنْزِلُ اَلْغِنَى وَ اَلْبَرَكَةِ عَلَى اَلْعِبَادِ قَاهِرٌ مُقْتَدِرٌ أَحْصَيْتَ أَعْمَالَهُمْ وَ قَسَمْتَ أَرْزَاقَهُمْ وَ جَعَلْتَهُمْ مُخْتَلِفَةً أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَلْوَانُهُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ لاَ يَعْلَمُ اَلْعِبَادُ عِلْمَكَ وَ لاَ يَقْدِرُ اَلْعِبَادُ قَدْرَكَ وَ كُلُّنَا فُقَرَاءُ إِلَى رَحْمَتِكَ فَلاَ تَصْرِفْ عَنِّي وَجْهَكَ وَ اِجْعَلْنِي مِنْ صَالِحِ خَلْقِكَ فِي اَلْعَمَلِ وَ اَلْأَمَلِ وَ اَلْقَضَاءِ وَ اَلْقَدْرِ إِلَهِي أَبْقِنِي خَيْرَ اَلْبَقَاءِ وَ أَفْنِنِي خَيْرَ اَلْفَنَاءِ عَلَى مُوَالاَةِ أَوْلِيَائِكَ وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ وَ اَلرَّغْبَةِ إِلَيْكَ وَ اَلرَّهْبَةِ مِنْكَ وَ اَلْخُشُوعِ وَ اَلْوَفَاءِ وَ اَلتَّسْلِيمِ لَكَ وَ اَلتَّصْدِيقِ بِكِتَابِكَ وَ اِتِّبَاعِ سُنَّةِ رَسُولِكَ اَللَّهُمَّ مَا كَانَ فِي قَلْبِي مِنْ شَكٍّ أَوْ رِيبَةٍ أَوْ جُحُودٍ أَوْ قُنُوطٍ أَوْ فَرَحٍ أَوْ بَذَخٍ أَوْ بَطَرٍ أَوْ خُيَلاَءَ أَوْ رِيَاءٍ أَوْ سُمْعَةٍ أَوْ شِقَاقٍ أَوْ نِفَاقٍ أَوْ كُفْرٍ أَوْ فُسُوقٍ أَوْ عِصْيَانٍ أَوْ عَظَمَةٍ أَوْ شَيْءٍ لاَ تُحِبُّ فَأَسْأَلُكَ يَا رَبِّ أَنْ تُبَدِّلَنِي مَكَانَهُ إِيمَاناً بِوَعْدِكَ وَ وَفَاءً بِعَهْدِكَ وَ رِضًا بِقَضَائِكَ وَ زُهْداً فِي اَلدُّنْيَا وَ رَغْبَةً فِيمَا عِنْدَكَ وَ أَثَرَةً وَ طُمَأْنِينَةً وَ تَوْبَةً نَصُوحاً أَسْأَلُكَ ذَلِكَ يَا رَبَّ اَلْعَالَمِينَ إِلَهِي أَنْتَ مِنْ حِلْمِكَ تُعْصَى فَكَأَنَّكَ لَمْ تَرَ وَ مِنْ كَرَمِكَ وَ جُودِكَ تُطَاعُ فَكَأَنَّكَ لَمْ تُعْصَ وَ أَنَا وَ مَنْ لَمْ يَعْصِكَ سُكَّانُ أَرْضِكَ فَكُنْ عَلَيْنَا بِالْفَضْلِ جَوَاداً وَ بِالْخَيْرِ عَوَّاداً يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صَلاَةً دَائِمَةً لاَ تُحْصَى وَ لاَ تُعَدُّ وَ لاَ يَقْدِرُ قَدْرَهَا غَيْرُكَ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۱۲۶

و به سند بسيار معتبر منقول است كه:حضرت صادق عليه السّلام در شب آخر ماه شعبان و شب اوّل ماه رمضان اين دعا را مى‌خواندند:
خدايا اين ماه مبارك(رمضان)كه در آن قرآن نازل شده است و مقرر گرديد براى هدايت مردم و ادلۀ روشن براى راهنمايى و جدا ساختن حق و باطل اينك فرارسيد؛پس ما را در اين ماه و ماه را براى ما سلامت بدار و براى ما اين ماه را آسايش و عافيت مسلم دار؛اى آن‌كه طاعت اندك ما بندگان را اخذ كرده و مقابلش پاداش بسيار عطا مى‌كنى،از من هم اين طاعت قليل را بپذير.
اى خدا از تو درخواست مى‌كنم كه به هركار خيرى مرا راه نشان دهى و از هرچه محبوب تو نيست مرا مانع شوى،اى مهربان‌ترين مهربانان عالم!
اى كسى كه از من و از بدى‌هايى كه از شرم خلق پنهان داشتم درگذشتى و اى كسى كه مرا به ارتكاب گناهان مؤاخذه نفرمودى،عفو تو،عفو تو،عفو تو شامل حالم باد اى ذات بزرگوارى.
خداى من تو مرا موعظه كردى(در كتابت)و من نشنيدم و از حرام‌هايت انزجار دادى و من ترك ننمودم،چه عذر به درگاهت آورم‌؟از من درگذر اى خداى باكرم و بخشش!عفو تو،عفو تو شامل حالم باد.
اى خدا از تو درخواست مى‌كنم راحتى در وقت مرگ و آمرزش هنگام حساب؛اگر گناه از بنده بزرگ است عفو و بخشش از تو نيكوست
اى كه تقوى و آمرزش سزاوار توست!عفو تو،عفو تو شامل حالم باد.
اى خدا من بندۀ تو فرزند بنده و كنيز توام،ضعيف و ناتوانم و به رحمت بى‌پايانت محتاج و تويى كه ثروت و بركت بر بندگانت نازل مى‌كنى،
تو قاهر و مقتدرى تو اعمال خلق را به شمار آورده و روزيشان را تقسيم كرده‌اى
و زبان‌هاشان را مختلف و رنگ‌هاشان را گوناگون ساختى،خلقتى پس از خلقتى ديگر آفريدى،بندگان از علم تو آگاه نيستند و به قدر و مقامت پى نمى‌توانند ببرند و همه‌ى ما خلايق به رحمتت محتاجيم پس تو به كرم و بزرگوارى خود روى از من مگردان و مرا از شايستگان خلقت در مقام عمل و آرزو و در قضا و قدر قرار ده.
خدايا مرا با بهترين حال باقى بدار و در بهترين حال بميران كه آن حال دوستى با اولياى توست و دشمنى با دشمنان تو و شوق لقاى تو و ترس از قهر و جلالت و حال خشوع به درگاهت و وفاى به عهدت و به تسليم و رضايت و با تصديق به كتابت و پيروى از سنت پيغمبرت صلّى اللّه عليه و آله.
اى خدا!آنچه در دلم است از شك و ريب و انكار و يأس و نوميدى و شادى و سركشى و عياشى و اسراف يا تكبر و خودپسندى يا رياكارى و خودنمايى يا شقاوت و نفاق و دورويى يا كفر و فسق و گناه يا بزرگى و نخوت يا هرچه تو نپسندى،از تو درخواست مى‌كنم كه همه‌ى اين اوصاف را بدل كنى به ايمان به وعده‌هاى خود و وفاى به عهدت و رضا و خوشنودى به قضايت و زهد در دنيا و شوق و رغبت به آنچه نزد توست و آگاهى و اطمينان خاطر و توبۀ نصوح كه من از تو مى‌طلبم اين امور را اى پروردگار عالم!
اى خداى من تو چنان با حلم و بردبارى كه گويا كسانى كه تو را معصيت مى‌كنند نمى‌بينى و چنان با جود و كرمى كه وقتى اطاعتت مى‌كنند گويا هيچ معصيت نكرده‌اند،و من با هركه معصيت نكرده است همه ساكنان زمين توييم،پس با ما به فضل و رحمتت كرم فرما و به عادتت كه خير و احسان است رفتار كن اى مهربان‌ترين مهربانان عالم.
و درود بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آلش فرست درودى پيوسته كه جز تو كسى آن را به حد و شمار و قدر و اندازه درنياورد،اى مهربان‌ترين مهربانان!

divider