شناسه حدیث :  ۴۸۰۱۶۷

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۹  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الثاني في بيان فضائل و أعمال شهر شعبان المبارك و أيامه و لياليه الفصل الرابع في بيان أعمال الأيام البيض من شهر شعبان

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

وَ اَلصَّلاَةُ اَلْأُخْرَى صَلاَةٌ رَوَاهَا اَلْعَامَّةُ وَ اَلْخَاصَّةُ عَنِ اَلرَّسُولِ اَلْأَكْرَمِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ: كُنْتُ نَائِماً لَيْلَةَ اَلنِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ أَتَانِي جَبْرَائِيلُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَ تَنَامُ فِي هَذِهِ اَللَّيْلَةِ؟ فَقُلْتُ يَا جَبْرَائِيلُ وَ مَا هَذِهِ اَللَّيْلَةُ قَالَ هِيَ لَيْلَةُ اَلنِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ قُمْ يَا مُحَمَّدُ فَأَقَامَنِي، ثُمَّ ذَهَبَ بِي إِلَى اَلْبَقِيعِ فَقَالَ لِي: اِرْفَعْ رَأْسَكَ فَإِنَّ هَذِهِ لَيْلَةٌ تُفْتَحُ فِيهَا أَبْوَابُ اَلسَّمَاءِ فَيُفْتَحُ فِيهَا أَبْوَابُ اَلرَّحْمَةِ وَ بَابُ اَلرِّضْوَانِ وَ بَابُ اَلْمَغْفِرَةِ وَ بَابُ اَلْفَضْلِ وَ بَابُ اَلتَّوْبَةِ وَ بَابُ اَلنِّعْمَةِ وَ بَابُ اَلْجُودِ وَ بَابُ اَلْإِحْسَانِ يُعْتِقُ اَللَّهُ فِيهَا بِعَدَدِ شُعُورِ اَلنَّعَمِ وَ أَصْوَافِهَا يُثْبِتُ اَللَّهُ فِيهَا اَلْآجَالَ وَ يُقَسِّمُ فِيهَا اَلْأَرْزَاقَ مِنَ اَلسَّنَةِ إِلَى اَلسَّنَةِ وَ يُنْزِلُ مَا يَحْدُثُ فِي اَلسَّنَةِ كُلِّهَا يَا مُحَمَّدُ مَنْ أَحْيَاهَا بِتَسْبِيحٍ وَ تَهْلِيلٍ وَ تَكْبِيرٍ وَ دُعَاءٍ وَ صَلاَةٍ وَ قِرَاءَةٍ وَ تَطَوُّعٍ وَ اِسْتِغْفَارٍ كَانَتِ اَلْجَنَّةُ لَهُ مَنْزِلاً وَ مَقِيلاً وَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ وَ مَا تَأَخَّرَ يَا مُحَمَّدُ مَنْ صَلَّى فِيهَا مِائَةَ رَكْعَةٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اَللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ فَإِذَا فَرَغَ مِنَ اَلصَّلاَةِ قَرَأَ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ عَشْراً وَ سَبَّحَ اَللَّهَ مِائَةَ مَرَّةٍ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مِائَةَ كَبِيرَةٍ مُوبِقَةٍ مُوجِبَةٍ لِلنَّارِ وَ أُعْطِيَ بِكُلِّ سُورَةٍ وَ تَسْبِيحَةٍ قَصْراً فِي اَلْجَنَّةِ وَ شَفَّعَهُ اَللَّهُ فِي مِائَةٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ شَرَكَهُ فِي ثَوَابِ اَلشُّهَدَاءِ وَ أَعْطَاهُ اَللَّهُ مَا يُعْطِي صَائِمِي هَذَا اَلشَّهْرِ وَ قَائِمِي هَذِهِ اَللَّيْلَةِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ فَأَحْيِهَا يَا مُحَمَّدُ وَ أْمُرْ أُمَّتَكَ بِإِحْيَائِهَا وَ اَلتَّقَرُّبِ إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى بِالْعَمَلِ فِيهَا فَإِنَّهَا لَيْلَةٌ شَرِيفَةٌ وَ قَدْ أَتَيْتُكَ يَا مُحَمَّدُ وَ مَا فِي اَلسَّمَاءِ مَلَكٌ إِلاَّ وَ قَدْ صَفَّ قَدَمَيْهِ فِي هَذِهِ اَللَّيْلَةِ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَهُمْ بَيْنَ رَاكِعٍ وَ قَائِمٍ وَ سَاجِدٍ وَدَاعٍ وَ مُكَبِّرٍ وَ مُسْتَغْفِرٍ وَ مُسَبِّحٍ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى يَطَّلِعُ فِي هَذِهِ اَللَّيْلَةِ فَيَغْفِرُ لِكُلِّ مُؤْمِنٍ قَائِمٍ يُصَلِّي وَ قَاعِدٍ يُسَبِّحُ وَ رَاكِعٍ وَ سَاجِدٍ وَ ذَاكِرٍ وَ هِيَ لَيْلَةٌ لاَ يَدْعُو فِيهَا دَاعٍ إِلاَّ اُسْتُجِيبَ لَهُ وَ لاَ سَائِلٌ إِلاَّ أُعْطِيَ وَ لاَ مُسْتَغْفِرٌ إِلاَّ غُفِرَ لَهُ وَ لاَ تَائِبٌ إِلاَّ يَتُوبُ عَلَيْهِ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا يَا مُحَمَّدُ فَقَدْ حُرِمَ وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ يَدْعُو فِيهَا فَيَقُولُ: اَللَّهُمَّ اِقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا يَحُولُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ مَعْصِيَتِكَ وَ مِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ رِضْوَانَكَ وَ مِنَ اَلْيَقِينِ مَا يُهَوِّنُ عَلَيْنَا بِهِ مُصِيبَاتِ اَلدُّنْيَا اَللَّهُمَّ مَتِّعْنَا بِأَسْمَاعِنَا وَ أَبْصَارِنَا وَ قُوَّتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا وَ اِجْعَلْهَا اَلْوَارِثَ مِنَّا وَ اِجْعَلْ ثَارَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا وَ اُنْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا وَ لاَ تَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا وَ لاَ تَجْعَلِ اَلدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَ لاَ مَبْلَغَ عِلْمِنَا وَ لاَ تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لاَ يَرْحَمُنَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۱۰۹

و نماز ديگر نمازى است كه عامّه و خاصّه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده‌اند كه حضرت فرمود كه در شب نيمه‌ى شعبان در خواب بودم جبرئيل بر من نازل شد و گفت:يا محمّد آيا به خواب مى‌روى در اين شب!گفتم:اين چه شب است‌؟گفت: شب نيمۀ شعبان است،پس برخيزانيد مرا و برد به سوى قبرستان بقيع و گفت:سر بلند كن به سوى آسمان به درستى كه اين شبى است كه درهاى آسمان در اين شب گشوده مى‌شود،يعنى درهاى رحمت و درهاى خوشنودى خدا و درهاى آمرزش گناهان و درهاى فضل و احسان و درگاه توبه و درگاه نعمت و درگاه جود و بخشش و مى‌آمرزد حق تعالى از بندگان در اين شب به عدد موهاى چهارپايان و پشم‌هاى ايشان و اى محمّد!صلّى اللّه عليه و آله هركه احيا كند اين شب را به گفتن اللّه اكبر و سبحان اللّه و لا اله الاّ اللّه و الحمد للّه و نماز كردن و قرآن خواندن و طلب آمرزش كردن و استغفار نمودن،بهشت در آخرت جاى او باشد و گناهان گذشته و آينده‌ى او آمرزيده شود. اى محمّد!هركه در اين شب صد ركعت نماز بكند هردو ركعت به يك سلام و در هرركعت بعد از حمد ده مرتبه قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ بخواند و چون از نماز فارغ شود ده مرتبه آية الكرسى و ده مرتبه سوره‌ى حمد بخواند و صد مرتبه سبحان اللّه بگويد، حق تعالى صد گناه كبيره‌ى هلاك‌كننده‌ى او را بيامرزد و به عدد هرسوره و تسبيحى قصرى در بهشت به او عطا كند و شفاعت او را قبول كند در صد نفر از اهل خانه‌ى او و خويشان او و شريك گرداند او را در ثواب شهيدان و ثواب روزه‌داران اين ماه و عبادت‌كنندگان اين ماه را به او عطا كند بى‌آن‌كه از ثواب آنها چيزى كم شود پس احيا كن اين شب را اى محمّد و امر كن امّت خود را كه احيا كنند آن را و تقرّب جويند به سوى خدا به عبادت آن،به درستى كه اين شبى است بسيار شريف.يا محمّد!من چون به نزد تو مى‌آمدم جميع ملائكه‌ى آسمان‌ها پاى خود را صف كرده بودند و نزد خدا به عبادت مشغول بودند و بعضى ايستاده بودند و بعضى در ركوع بودند و بعضى در سجود و بعضى مشغول بودند به دعا و بعضى به تكبير و بعضى به تسبيح و بعضى به استغفار.يا محمّد!به درستى كه حق تعالى در اين شب نظر رحمت به سوى بندگان مى‌افكند و مى‌آمرزد هرمرد مؤمن را كه به نماز ايستاده باشد يا نشسته مشغول تسبيح باشد يا در ركوع و سجود باشد يا مشغول ياد خدا باشد و اين شبى است كه هركه دعا كند البته دعايش مستجاب مى‌شود و هركه سؤال كند به او عطا كرده مى‌شود و هركه استغفار كند آمرزيده مى‌شود و هركه توبه كند توبه‌اش مقبول مى‌گردد و محروم كسى است كه از خير اين شب محروم باشد.و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه هركه در شب نيمه‌ى شعبان صد ركعت نماز بكند با هزار مرتبه سوره‌ى قل هو اللّه احد،يعنى در هرركعت ده مرتبه بخواند،نميرد دل او روزى كه دل‌ها از ترس مرده باشند و نميرد تا آن‌كه صد ملك را ببيند كه او را ايمن گردانند از عذاب الهى؛سى نفر ايشان بشارت دهند او را به بهشت و سى نفر آنها باشند كه در شب‌وروز براى او استغفار مى‌كردند در ساعات شب‌وروز و ده نفر كه او را حفظ‍‌ مى‌كردند از شرّ دشمنان.و منقول است كه: حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در اين شب اين دعا مى‌خواندند: اللّهمّ‌ اقسم لنا من خشيتك ما يحول بيننا و بين معصيتك و من طاعتك ما تبلّغنا به من رضوانك و من اليقين ما يهون علينا به مصيبات الدّنيا اللّهمّ‌ أمتعنا بأسماعنا و أبصارنا و قوّتنا ما أحييتنا و اجعلها الوارث منّا و اجعل ثارنا على من ظلمنا و انصرنا على من عادانا و لا تجعل مصيبتنا في ديننا و لا تجعل الدّنيا أكبر همّنا و لا مبلغ علمنا و لا تسلّط‍‌ علينا من لا يرحمنا برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
بار خدايا!نصيب ما فرماى از ترست آنچه حايل باشد ميان ما و گناه و معصيت تو و از طاعت و فرمانبردارى‌ات آنچه ما را به رضوانت رساند و از يقين به اندازه‌اى كه آسان كند بر ما مصيبت‌هاى دنيا را.
بار خدايا ما را بهره‌مند گردان به گوش‌هايمان و ديده‌هايمان و نيرويمان،چندان كه زنده دارى‌مان و آن را به وارث ما بده و خون ما را به گردن كسى نه كه ستممان كرده و پيروز كن ما را بر آن‌كه با ما دشمنى كرده است و قرار مده مصيبت ما را در دين ما و دنيا را بزرگ‌تر همت ما و آخرين دسترس دانش و علم ما قرار نده و چيره مكن بر ما كسى كه رحم نكند بر ما به رحمتت اى مهربان‌ترين مهربانان.

divider