شناسه حدیث :  ۴۸۰۱۲۳

  |  

نشانی :  زاد المعاد  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸  

عنوان باب :   [كتاب زاد المعاد] الباب الأول في فضيلة و أعمال شهر رجب المبارك الفصل الخامس في بيان فضائل و أعمال النصف الثاني من رجب

معصوم :   امام هادی (علیه السلام)

وَ بِسَنَدٍ مُعْتَبَرٍ آخَرَ عَنِ اَلْإِمَامِ اَلْمَهْدِيِّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ تُصَلِّي فِي هَذَا اَلْيَوْمِ اِثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بَعْدَ اَلْحَمْدِ مَا تَيَسَّرَ لَكَ، وَ تُسَلِّمُ بَعْدَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ وَ تَقْرَأُ هَذَا اَلدُّعَاءَ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لاَ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي اَلْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ اَلذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً يَا عُدَّتِي فِي مُدَّتِي يَا صَاحِبِي فِي شِدَّتِي يَا وَلِيِّي فِي نِعْمَتِي يَا غِيَاثِي فِي رَغْبَتِي يَا نَجَاحِي فِي حَاجَتِي يَا حَافِظِي فِي غَيْبَتِي يَا كَالِئِى فِي وَحْدَتِي يَا أُنْسِي فِي وَحْشَتِي أَنْتَ اَلسَّاتِرُ عَوْرَتِي فَلَكَ اَلْحَمْدُ وَ أَنْتَ اَلْمُقِيلُ عَثْرَتِي فَلَكَ اَلْحَمْدُ وَ أَنْتَ اَلْمُنْعِشُ صَرْعَتِي فَلَكَ اَلْحَمْدُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اُسْتُرْ عَوْرَتِي وَ آمِنْ رَوْعَتِي وَ أَقِلْنِي عَثْرَتِي وَ اِصْفَحْ عَنْ جُرْمِي وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِي فِي أَصْحَابِ اَلْجَنَّةِ وَعْدَ اَلصِّدْقِ اَلَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ. فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ اَلصَّلاَةِ وَ اَلدُّعَاءِ تَقْرَأُ سَبْعَ مَرَّاتٍ كُلاًّ مِنْ سُورَةَ «اَلْحَمْدِ» وَ قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلْفَلَقِ وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنّٰاسِ وَ قُلْ يٰا أَيُّهَا اَلْكٰافِرُونَ وَ إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ وَ «آيَةِ اَلْكُرْسِيِّ»، ثُمَّ تَقُولُ سَبْعاً: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ. ثُمَّ تَقُولُ سَبْعاً: اَللَّهُ اَللَّهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً ثُمَّ تَطْلُبُ مِنَ اَللَّهِ مَا شِئْتَ.
زبان ترجمه:

زاد المعاد / ترجمه موسوی ;  ج ۱  ص ۶۸

و به سند معتبر ديگر از حضرت صاحب الامر عليه السّلام منقول است كه در اين روز دوازده ركعت نماز به جا مى‌آورى و در هرركعت بعد از حمد هرسوره كه ميسّر شود مى‌خوانى و بعد از هردو ركعت،سلام مى‌گويى و اين دعا را مى‌خوانى:
ستايش خدا را كه فرزندى نگرفته و شريكى براى او در ملك وجود ندارد و به قدرت كامله از يارى خلق بى‌نياز است و او را به كبريايى و عظمت ياد كن.اى ذخيره‌ى من در همه‌ى عمر! اى رفيق من در بدبختى!اى دوست‌دار من در نعمت!اى دادرس من در هرچه بخواهم!اى رواكننده‌ى حاجت من!اى حافظ‍‌ من در غياب من!اى پناه من در تنهايى‌ام!اى انيس حال وحشت من تو ساتر عيب‌هاى منى؛پس ستايش مخصوص توست و تو از لغزش‌هاى من درمى‌گذرى ستايش مخصوص توست؛تو دست‌گير منى چون افتادم،پس ستايش مخصوص توست؛درود فرست بر محمد و آل محمد و عيب‌هاى مرا بپوشان و از ترسم ايمنى بخش و از لغزشم درگذر و جرمم را عفو كن و از گناهانم بگذر و در ميان اهل بهشت كه وعده‌ى صدق و حقيقت به آنان دادند مرا داخل گردان.
و چون از نماز و دعا فارغ شوى سوره حمد و قل هو اللّه احد و قل اعوذ بربّ‌ الفلق و قل اعوذ بربّ‌ الناس و قل يا ايها الكافرون و انا انزلناه و آية الكرسى هريك را هفت مرتبه مى‌خوانى پس هفت مرتبه مى‌گوئى:
لا إله إلا اللّه و اللّه أكبر و سبحان اللّه و الحمد للّه و لا حول و لا قوّة إلا باللّه.
نيست خدايى جز او و خدا بزرگ‌تر است و خدا منزّه است و نيست جنبشى و نه نيرويى جز
به مدد خداى والاى بزرگ.
پس هفت مرتبه مى‌گوئى:
اللّه اللّه ربّي لا اشرك به شيئا .
اللّه،اللّه پروردگار من است،شريك قرار ندهم به او چيزى را.
پس آنچه خواهى از خدا بطلب.

divider