شناسه حدیث :  ۲۹۸۳۳۵

  |  

نشانی :  الأمالي (للمفید)  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۲۰  

عنوان باب :   المجلس الرابع عشر

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عُبَيْدِ اَللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عِمْرَانَ اَلْمَرْزُبَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلْجَوْهَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عُبَيْدِ اَللَّهِ اَلْمُقْرِي قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو يَحْيَى اَلتَّمِيمِيُّ عَنْ كَثِيرٍ عَنْ أَبِي مَرْيَمَ اَلْخَوْلاَنِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ ضَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيّاً أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ: أَلاَ إِنَّكُمْ مُعْرَضُونَ عَلَى لَعْنِي وَ دُعَايَ كَذَّاباً فَمَنْ لَعَنَنِي كَارِهاً مُكْرَهاً يَعْلَمُ اَللَّهُ أَنَّهُ كَانَ مُكْرَهاً وَرَدْتُ أَنَا وَ هُوَ عَلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَعاً وَ مَنْ أَمْسَكَ لِسَانَهُ فَلَمْ يَلْعَنِّي - سَبَقَنِي كَرَمْيَةِ سَهْمٍ أَوْ لَمْحَةٍ بِالْبَصَرِ وَ مَنْ لَعَنَنِي مُنْشَرِحاً صَدْرُهُ بِلَعْنِي فَلاَ حِجَابَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ وَ لاَ حُجَّةَ لَهُ عِنْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَلاَ إِنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَخَذَ بِيَدِي يَوْماً فَقَالَ مَنْ بَايَعَ هَؤُلاَءِ اَلْخَمْسَ ثُمَّ مَاتَ وَ هُوَ يُحِبُّكَ فَقَدْ قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مَنْ مَاتَ وَ هُوَ يُبْغِضُكَ مَاتَ مِيتَةً يُحَاسَبُ بِمَا عَمِلَ فِي وَ إِنْ عَاشَ بَعْدَكَ وَ هُوَ يُحِبُّكَ خَتَمَ اَللَّهُ لَهُ بِالْأَمْنِ وَ اَلْإِيمَانِ كُلَّمَا طَلَعَتْ شَمْسٌ أَوْ غَرَبَتْ .
زبان ترجمه:

أمالی شیخ مفید / ترجمه استادولی ;  ج ۱  ص ۱۳۲

4-مالك بن ضمره گويد:از امير المؤمنين على(عليه السّلام)شنيدم كه مى‌فرمود: آگاه باشيد كه شما در معرض لعن و دروغگو شمردن من قرار خواهيد گرفت(شما را در شرايطى قرار ميدهند كه اقدام به لعن و دروغزن خواندن من كنيد)،پس هر كس مرا از روى كراهت و عدم رضايت قلبى لعن كند و خداوند ناراضى بودن او را بدين كار از دلش بداند من و او با هم بر محمّد(صلّى الله عليه و آله)وارد مى‌شويم،و هر كس زبانش را نگه دارد و مرا لعن نكند،باندازۀ زمان پرتاب يك تير يا يك چشم بهم زدن از من زودتر به ملاقات آن حضرت برود،و هر كس با رضايت و خوشحالى مرا لعن كند حجابى ميان او و(عذاب)خداوند(يا حجّتى ميان او و خداوند)نخواهد بود،و حجّت و دليلى به پيشگاه محمّد(صلّى الله عليه و آله)ندارد. هان بدانيد كه محمّد(صلّى الله عليه و آله)روزى دست مرا گرفت و فرمود:هر كس با اين پنج(انگشت)بيعت كند،و در حالى كه تو را دوست مى‌داشته بميرد حقّا بعهد و به تكليف خود عمل نموده،و هر كس در حالى كه تو را دشمن ميدارد بميرد همانا به مرگ دوران جاهليّت مرده است،و به تمام آنچه كه در اسلام عمل نموده(اعم از عبادات و غيره)مورد محاسبه قرار گيرد،و اگر در حالى كه تو را دوست ميدارد پس از تو زنده بماند،تا آنگاه كه خورشيد طلوع و غروب ميكند خداوند كارهاى او را به امن و ايمان پايان خواهد داد.

divider