شناسه حدیث :  ۴۵۰۱۴۹

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۶۵۷  

عنوان باب :   الجزء الثاني مسير بسر بن أبى أرطاة و غارته على المسلمين و أهل الذمة و اخذه الأموال و رجوعه الى الشام قدوم عبيد اللّٰه بن العباس و سعيد بن نمران على على عليه السّلام بالكوفة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

و كان أبو بكرة لمّا قدم عليّ عليه السّلام البصرة لقي الحسن بن أبي الحسن و هو متوجّه نحو عليّ عليه السّلام، فقال: الى أين؟- قال: الى عليّ عليه السّلام قال: سمعت رسول اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم يقول: ستكون بعدي فتنة النّائم فيها خير من القاعد، و القاعد فيها خير من النّائم؛ فلزمت بيتي. فلمّا كان بعد ذلك لقيت جارية بن عبد اللّٰه و أبا سعيد فقالا :اين كنت أمس؟ فحدّثتهما بما قال أبو بكرة فقالا: لعن اللّٰه أبا بكرة؛ أساء سمعا فأساء جابة انّما قال النّبيّ صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم لأبي موسى: تكون بعدي فتنة أنت فيها نائم خير منك قاعد ،و أنت فيها قاعد خير منك ساع . قال: لمّا دخل معاوية الكوفة دخل أبو هريرة المسجد فكان يحدّث و يقول: قال رسول اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم، و قال أبو القاسم، و قال خليلي، فجاءه شابّ من الأنصار يتخطّى النّاس حتّى دنا منه فقال: يا أبا هريرة حديث أسألك عنه فان كنت سمعته من النّبيّ صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم فحدّثنيه، أنشدك باللّٰه سمعت النّبيّ صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم يقول لعليّ: من كنت مولاه فعليّ مولاه؛ اللّٰهمّ وال من والاه و عاد من عاداه؟ قال أبو هريرة: نعم؛ و الّذي لا إله إلاّ هو لسمعته من النّبيّ صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم يقول لعليّ: من كنت مولاه فعليّ مولاه؛ اللّٰهمّ وال من والاه و عاد من عاداه، فقال له الفتى: لقد و اللّٰه واليت عدوّه و عاديت وليّه. فتناول بعض النّاس الشّابّ بالحصى، و خرج أبو هريرة فلم يعد الى المسجد حتّى خرج من الكوفة .
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۲۳۷

هنگامى كه على(عليه السّلام)به بصره آمده بود،ابو بكره حسن بن ابى الحسن[103]را ديد كه نزد على(عليه السّلام)مى‌رود.پرسيد به كجا مى‌روى‌؟گفت:نزد على(عليه السّلام)گفت:از رسول اللّه(صلّى الله عليه و آله) شنيده‌ام كه مى‌گفت:بعد از من فتنه‌اى پديد آيد كه آنكه خوابيده بهتر از كسى است كه نشسته و آنكه نشسته بهتر است از آنكه ايستاده است.حسن گفت پس از آن در خانۀ خود ماندم.
پس از اين ديدار جارية بن عبد اللّه و ابو سعيد را ديدم.پرسيدند ديروز كجا بوده‌اى‌؟آنچه ابو بكره گفته بود برايشان حكايت كردم.گفتند:خدا ابو بكره را لعنت كند.بد شنيده و بد پاسخ داده. هرآينه پيامبر(صلّى الله عليه و آله)ابو موسى را گفته است كه بعد از من فتنه‌اى پديد آيد كه تو در آن فتنه اگر خوابيده باشى بهتر از آن است كه نشسته باشى و اگر نشسته باشى بهتر از آن است كه راه بروى.
چون معاويه به كوفه در آمد،ابو هريره به مسجد داخل شد.ابو هريره حديث مى‌گفت،كه رسول اللّه(صلّى الله عليه و آله)چنين گفت و ابو القاسم چنين گفت و دوست من(يعنى پيامبر)چنين گفت. جوانى از انصار از ميان مردم پيش آمد تا به نزديكى او رسيد و او را گفت:حديثى از تو مى‌پرسم،اگر آن را تو خود از پيامبر شنيده‌اى بگوى.تو را به خدا قسم،آيا از پيامبر شنيده‌اى كه دربارۀ على گفته باشد:«هر كس من مولاى اويم على مولاى اوست.بار خدايا دوست بدار كسى را كه او را دوست بدارد و دشمن باش هر كس را كه با او دشمنى كند؟»
ابو هريره گفت:آرى،سوگند به خدايى كه جز او هيچ خدايى نيست كه اين سخن از پيامبر شنيده‌ام كه دربارۀ على(عليه السّلام)مى‌گفت:هر كس من مولاى اويم على مولاى اوست.بار خدايا دوست بدار كسى را كه او را دوست بداردو دشمن باش هر كس را كه با او دشمنى كند.جوان گفت:در حالى كه تو با دشمن على(عليه السّلام)دوستى مى‌كنى و با دوست او دشمنى.بعضى از حاضران آن جوان را سنگباران كردند و ابو هريره از مسجد بيرون آمد و ديگر به مسجد بازنگرديد تا از كوفه برفت.

divider